در علوى است : « حسن الوجه و نور وجهه يعلو سواد لحيته و رأسه » « 1 » نيكو رو است و نور رخسارش ، چنان درخشان است كه مستولى شده بر سياهى ريش و سر مباركش .
در نبوى است : « وجهه كالدينار » « 2 » چهرهاش در صفا و بىعيبى مانند اشرفى است .
« على خدّه الايمن خال كانّه كوكب درّى » « 3 » و به روى راست آن جناب ، خالى است كه پندارى ستارهاى است درخشان .
در علوى است : « افلج الثنايا » « 4 » ميان دندانهاى مباركش گشاده است . « حسن الشّعر يسيل شعره على منكبيه » « 5 » نيكو مو است ، موهايش بر كتف مباركش ريخته .
در خبر سعد بن عبد اللّه است : « و على رأسه فرق بين و فرقين كأنّه الف بين واوين » « 6 »
در باقرى است : « مشرف الحاجبين » ميان ابروانش بلند است . « غاير العينين » « 7 » چشمانش در كاسهء سر مباركش فرورفته ، يعنى برآمدگى ندارد به وجههء اثر در روى مباركش اثرى است .
در صادقى است : « شامة فى رأسه » « 8 » در سر مبارك علامتى دارد .
در علوى است : « مبدح البطن » « 9 » و در علوى است « ضخيم البطن » . « 10 »
هامش
( 1 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 470 ؛ الخرائج و الجرائح ، ج 3 ، ص 1152 .
( 2 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم النعمانى ، ص 247 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 77 .
( 3 ) . كشف الغمه ، ج 3 ، ص 269 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 80 .
( 4 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم نعمانى ، ص 215 .
( 5 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 382 .
( 6 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 457 ؛ دلائل الامامة ، ص 509 ؛ الثاقب فى المناقب ، ص 585 .
( 7 ) . تاريخ الامم و الملوك ، ج 4 ، ص 531 ؛ دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 389 .
( 8 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم النعمانى ، ص 216 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 41 .
( 9 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 636 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 35 .
( 10 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم النعمانى ، ص 215 ؛ بحار الانوار ، ج 51 ، ص 39 ، ( در هر دو منبع ياد شده ، « ضخم البطن » ذكر شده است . )