و اين از القاب شايعهء آن جناب است كه در بسيارى از ادعيه و اخبار ، به همين لقب مذكور شدهاند و بيشتر محدّثان ، آن را ذكر نمودهاند و با آن كه در اين لقب ، ساير ائمّه عليهم السّلام شريكند و همه حجّتند از جانب خداوند بر خلق ، لكن چنان اختصاص به آن جناب دارد كه در اخبار هر جا بىقرينه و شاهدى ذكر شود ، مراد آن حضرت است .
بعضى گفتند : لقب آن جناب حجة اللّه است به معنى غلبه يا سلطنت خداى بر خلايق ؛ چه اين هر دو به واسطهء آن حضرت به ظهور خواهد رسيد و نقش خاتم آن جناب « انا حجّة اللّه » است و به روايتى « انا حجة اللّه و خالصته » و به همين مهر ، حكومت روى زمين كند .
سى و نهم : حق
در مناقب قديمه و هدايه ، « 1 » از القاب شمرده .
در كافى روايت است از امام باقر عليه السّلام كه فرموده در آيهء شريفهء
قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ
« 2 » : « چون قائم عليه السّلام خروج كند ، دولت باطل برود . » « 3 »
بنابراين تفسير ، تعبير به صيغهء ماضى به جهت تأكيد وقوع آن است و بيان آن كه شكّى در آن نيست ، پس گويا واقع شده است و در زيارت آن جناب است : « السّلام على الحقّ الجديد ! »
و ظاهر است كه جميع حالات و صفات و افعال و اقوال و اوامر و نواهى آن حضرت دارا است تمام منافع و خيرات و مصالح ثابتهء باقيهء تامّه كه در آن ضرر و مفسده و خطايى راه ندارد ، نه در دنيا و نه در آخرت و نه براى خود و نه براى احدى از پيروان آن جناب .
هامش
( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 .
( 2 ) . سورهء اسراء ، آيهء 81 .
( 3 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 287 .