راه دين مردم را بشكستن بندهاى شهوت و از هم گسيختن زنجيرهاى تقليد دعوت مىنمودند ، راهى كه پيمبران بما نمودهاند ، اعراض از خلق است زيرا تا ميل دل بجانب شهرت و قبول عام باقى باشد آدمى بنعمت آزادى نمىرسد ، شرح اين مطلب را در قصهء طوطى و بازرگان بشرح تمام از زبان مولانا خواهيم شنيد .
شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحه 505
پدیدآورندگان: بديع الزمان فروزانفر
ص۵۰۵