تكليف را به تاكيدها و تهديدها و ملاطفات زياد و موكل كنند بر عبد محصل و مؤكدى لكن باز او را مجبور نكند بر آن كار پس اگر عبد امتثال كرد عقلا مىدانند كه عبد مجبور نبوده بر اين كار به سبب اين تأكيدات ، و اين قدر از واسطهء بين جبر و تفويض از چيزهايى است كه دلالت كرده بر آن اخبار « 1 » .
و جايز نيست از براى تو تفكر كردن در شبهههاى قضا و قدر و فرو رفتن در اين لجّه ، پس به درستى كه ائمه ما صلوات الله عليهم اجمعين نهى كردهاند « 2 » ما را از تفكر در آن ، چه آنكه در آن شبههاى است قوى كه عقل بسيارى از مردم عاجز است از حل آن ، و به واسطهء آن بسيارى از علما گمراه شدهاند ، پس بپرهيز از تفكر و تعمق در آن ، كه تفكر در آن فائده نمىدهد تو را جز گمراهى ، و زياد نمىكند تو را جز جهل و نادانى .
پس واجب است كه ايمان بياورى و اعتقاد نمائى به حقيت جميع پيغمبران ، از انبيا و مرسلين ، و اعتقاد كنى عصمت و طهارت ايشان را .
و انكار پيغمبرى ايشان ، ياسب ايشان ، يا استهزاء و سخريه به ايشان ، يا گفتن چيزى كه باعث استخفاف به شأن ايشان باشد كفر است .
و اما مشهورين از آنها مثل آدم و نوح و موسى و عيسى و داود و سليمان عليهم السلام و غير ايشان از آنهايى كه حق تعالى نام ايشان را در قرآن ذكر فرموده ، پس واجب است كه بالخصوص به ايشان و به كتابهاى آنها اعتقاد بياورى .
و كسى كه انكار كند يكى از آنها رامثل آن است كه انكار همه را نموده باشد و كافر شده به آنچه حق تعالى نازل فرموده .
و واجب است كه ايمان بياورى و تصديق كنى به حقيقت قرآن و آنچه در قرآن
هامش
( 1 ) ( . به ) بحار الانوار ( ، ج 5 ، ص 2 - 62 رجوع شود . )
( 2 ) ( . به ) بحار الانوار ( ، ج 5 ، ص 110 ، رجوع شود . )