افلاك ، و معراج از ضروريّات دين است و منكر آن كافر است .
و اجماع اماميّه منعقد است بر آنكه پدران بزرگواران رسول خدا و ائمه هُدى - سلام اللَّه عليهم أجمعين - همه مسلمان بودهاند تا آدم و هيچ يك كافر نبودهاند ، بلكه اكثر يا همهء آنها انبيا يا اوصيا بودهاند .
مطلب چهارم در امامت است
يعنى رياست داشتن شخصى بعد از پيغمبر بر جميع مكلّفين در امور دنيا و دين بهنيابت پيغمبر . و دليل بر امامت مطلقه قاعده لطف و همان دليل است كه دلالت دارد بر وجوب بعثت پيغمبران .
و بايد امام معصوم باشد از گناهان كبيره و صغيره عمداً و سهواً ، و عالم باشد به هرچه در امامت به آن محتاج است از علوم دينى و دنيوى ، و اشجع و اكمل باشد از رعيّت ، و مبرّا باشد از عيوبى كه باعث نفرت مردم گردد ، خواه در خلقت و خلق و خواه در اصل و نسب .
و بايد اقرب باشد به خدا از همه كس در زهد و عبادت و اطاعت .
و طريق شناختن امام ، نصّ پيغمبر است بر امامت او و افضليّت اوست از رعيّت ، و ظاهر شدن معجزه است به دست او .
و بايد دانست كه امام بعد از رسول خدا ، اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليهما السلام است ، و دليل بر امامت آن حضرت زياده از آن است كه ذكر توان نمود ، از جمله آياتى كه دلالت دارد بر امامت يا افضليّت آن حضرت ، چون آيه مباركه
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
« 1 » كه در شأن آن حضرت نازل شده - به اتّفاق - در وقتى كه در ركوع انگشتر خود را به سايل داد . و كلمه « إنما » از براى حصر است ، و مراد از « و لى » اولى به تصرّف و صاحب اختيار است
هامش
( 1 ) ( . مائده ( 5 ) : 55 . )