زبان ايشان و شيعيان ايشان نقل فرموده كه مىگويند :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ
« 57 » . و پس از آنكه حقّ تعالى به هركس هرچه خواست از ملك و مال خود داد ، حضرت رسول ص [ فرمود كه حقّ تعالى ] مىفرمايد : « اى پسر آدم ! [ . . . ] آيا از براى تو ، زياده از آن است كه بخورى و تمام شود و بپوشى و كهنه گردد يا تصدّق دهى و باقى ماند از براى تو ؟ » ؛ يعنى از مال و ملكى كه حقّ تعالى به عقد تملّك تو مىدهد ، زياده از خوراك و پوشاك و آنچه را تصدّق مىدهى ، نصيب ندارى و ما بقى را خداوند به وارث تو مىرساند ؛ امّا آنچه را صدقه دهى ، بيشتر به كار تو مىآيد تا آنچه را بخورى و بپوشى ؛ زيرا كه صدقه ، باقى مىماند از براى تو ، و نفقه و كسوهء « 58 » تو فانى مىشوند بلكه صدقه ، بذر مىشود از براى ثمرات باقيهء اخرويّه و تخمى هفتصد تخم ثمر مىكند از براى تو و زياده از آن آنچه خداوند خواهد ، كه :
وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ
« 59 » ؛ پس آنچه باعث بقا گردد كه بذل صدقات است ، بهتر از آن است كه فانى مىشود كه نفقه و كسوة است . و در اين نفقه و كسوة و صدقه ، يا رحمت كرده شدهاى يا عقاب كرده شدهاى ؛ زيرا كه اگر از ممرّ حلال تحصيل كردهاى و در طاعت خداوند صرف و بذل كردهاى ، موجب نزول رحمت الهيّه است در دار آخرت بر تو ، و اگر از ممرّ حلال يا حرام تحصيل كردهاى و در عصيان و نافرمانى خداوند به هوا و هوس خود صرف كردهاى ، موجب سخط و عقاب الهى است در آخرت از براى تو ؛ و لهذا حضرت
هامش
( 57 ) - سپاس خداى را كه وعدهء خويش دربارهء ما راست آورد و زمين ( بهشت ) را به ما ميراث داد تا هرجا كه از بهشت خواهيم ، در آن ساكن شويم : سورهء 39 آيهء 74
( 58 ) - پوشاك
( 59 ) - . . . و خدا براى هركه خواهد بيفزايد . . . : سورهء 2 آيهء 261