يدخله الجنّة و ان شئت حتّى ازيدك يا ابا ذرّ قلت : نعم يا رسول اللّه قال ( ص ) :
يجلس اليهم قوم مقصّرون مثقلون من الذّنوب فلا يقومون من عندهم حتّى ينظر اللّه اليهم فيرحمهم و يغفر لهم ذنوبهم لكرامتهم على اللّه ثمّ قال النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله : المقصّر فيهم افضل عند اللّه من الف مجتهد من غيرهم يا ابا ذرّ ضحكهم عبادة و فرحهم تسبيح و نومهم صدقة و انفاسهم جهاد و ينظر اللّه اليهم في كلّ يوم ثلاث مرّات . يا ابا ذرّ انّى اليهم لمشتاق ثمّ غمّض عينيه و بكى شوقا ثمّ قال :
اللّهمّ احفظهم و انصرهم على من خالف عليهم و لا تخذلهم و اقرّ عينى بهم يوم القيامة ؛
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
:
يعنى آيا مىدانيد چيست غم من و در چه چيز است انديشهء من و به كدام چيز است آرزو و شوق من ؟ اصحاب گفتند يا رسول اللّه نمىدانيم چه چيز است خبر ده ما را به غم و فكر و شوق خود . فرمود : خبر دهم انشاءالله ، پس آه سردى از دل بركشيد و فرمود : آه شوق و آرزوى برادران خود را دارم كه بعد از من خواهند آمد . « ابو ذرّ » « 173 » گفت : يا رسول اللّه آيا ما برادران شما نيستيم ؟ فرمود : نه شما صحابهء منيد و برادران من مىآيند بعد از من . حال ايشان چون حال پيغمبران است . جماعتىاند كه مىگريزند از پدرها و مادرها و برادرها و خواهرها و خويشان - همه - از براى طلب رضاى خداوند ، و ترك مال خود مىكنند از براى خدا و ذليل و خوار مىگردانند نفسهاى خود را به تواضع كردن از براى خدا و ميل ندارند به خواهشهاى زياده از ضرورى ما يحتاج دنيا . و جمع مىشوند در
هامش
( 173 ) - « جندب بن جناده غفارى » مكنّى به « ابو ذر » از برجستهترين اصحاب رسول خدا و علىّ مرتضى عليهما السّلام است كثرت اشتهار . او و خصايص ممتازهء او نه آنچنان مشهور و معروف خاصّ و عامّ است كه نيازى به نگارش داشته باشد وفات آن جناب به سال 34 هجرى در دوران زمامدارى عثمان بن عفّان اتّفاق افتاده است .