خطبه - 101 از خطبههاى امام ( ع ) است در اين خطبه امام ( ع ) از قسمتى از حوادث آينده پرده برميدارد ستايش مخصوص خداوندى است كه نخستين هستى است قبل از همه نخستينها و آخرين هستى است بعد از همه آخرها ( 222 . ) به خاطر نخستين بودنش آغازى ندارد و به خاطر آخرين بودنش پايانى براى او متصور نيست شهادت مىدهم كه معبودى جز ذات پاك او نيست شهادتى كه درون و برون در آن هماهنك و دل با زبان همصدا باشد .
اى مردم ! دشمنى و مخالفت با من شما را تا مرز گناه پيش نبرد و نافرمانى من شما را به پيروى از هواى نفس نكشاند ( 223 . )
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 11
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١١