تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
1206 - استراق كلام ، پنهانى شنيدن 1207 - سوراخهاى گوشها 1208 - مورچه‌هاى ريز 1209 - لانه‌هاى زمستانى حشرات 1210 - ناله 1211 - موله : حزين 1212 - آهسته 1213 - محل روئيدن ميوه 1214 - جمع وليجه : قسمت داخلى 1215 - جمع « كم » ، پوسته شكوفه 1216 - جايگاه پنهانى وحوش 1217 - جمع غار 1218 - ساقه‌ها 1219 - جمع ( لحاء ) : پوست درخت 1220 - شاخه‌ها 1221 - نطفه‌هاى بهم آميخته 1222 - صلبها 1223 - مىپاشد 1224 - گردبادها 1225 - محو مىسازد 1226 - تل‌ها 1227 - ذرا جمع ذروه : قله 1228 - قله‌هاى كوهها 1229 - تاريكيها 1230 - صدفها 1231 - پرورش داد 1232 - تاريكى 1233 - طلوع كرد 1234 - پشت سر هم آمد 1235 - پرده‌هاى ظلمت 1236 - درجات نور 1237 - همهمه 1238 - محل ، جايگاه 1239 - مراكز خون در بدن 1240 - مانع 1241 - عارض نشد 1242 - پاداش 1243 - خله : فقر 1244 - منّ : احسان 1245 - عقلها تحمل آن را ندارند 1246 - از ابر پوشيده شد 1247 - راه راست 1248 - تغيير يافته 1249 - آن را در آوردم 1250 - غيب : ظلمت 1251 - كلب - يك نوع بيمارى مخصوص