990 - درهها 991 - بستر 992 - مخلوق - صاحب اراده 993 - كسى كه از عدم آفريد 994 - آنكه باقى مىماند 995 - در حركتند 996 - نگاههاى مخفيانه آنها 997 - نقمه ، خشم 998 - با او همطراز شود 999 - مبارزه كند 1000 - با او مخالفت كند 1001 - كار نيك را پاداش مىدهد 1002 - شدت حالت احتضار 1003 - كمك نشود 1004 - اشخاص در اينجا منظور فرشتگانند 1005 - امساك 1006 - او را فقير نمىسازد 1007 - مردمكهاى چشم از ديدنش عاجزند 1008 - بيرون دهد 1009 - كنايه از بيرون ريختن است 1010 - نوعى از طلاست 1011 - درهاى پراكنده 1012 - مرجان چيده شده ، از اين تعبير استفاده مىشود مرجان از نباتات است 1013 - تمام نمىكند 1014 - كم نمىكند 1015 - او را به بخل وا نمىدارد 1016 - به آن اقتدا كن 1017 - واگذار 1018 - درهاى بزرگ 1019 - افكار 1020 - پايان ، آخر 1021 - مجرد 1022 - قلبها عاشقانه به او روى مى - آورند .
1023 - مخفى گشته 1024 - باز پس زده 1025 - مهلكهها 1026 - جمع سدفه - شب تار 1027 - نا اميد بازگشت 1028 - از غير جاده رفتن 1029 - افكار 1030 - مخلوقات را از عدم بوجود آورد
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 444
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٤٤