فصاحت به معنى خوب سخن گفتن ، مجاز ، كنايه ، لطايف و مثالها را به كاربردن است ، و بلاغت سخن خوب گفتن ، بجا سخن گفتن ، از طول كلام بىفايده پرهيز داشتن است . فصاحت و بلاغت اميرالمؤمنين ، مورد اقرار همه است ، طورى كه دربارهء نهج‌البلاغه گفته شده : دُونَ كَلَامِ الْخَالِقِ وَفَوْقَ كَلَامِ الْمَخْلُوقِ « پايين‌تر از كلام خالق و بالاتر از كلام مخلوق است . » امام سجاد ، صحيفهء كامله سجاديه را به جهان عرضه داشت . صحيفه‌اى كه چون آن نيامده و نخواهد آمد . صحيفه‌اى كه در ضمن دعا ، معارف اسلام ، سياست اسلام ، اخلاق اسلام ، اجتماعيات اسلام ، حقانيت شيعه ، حقانيت اهل بيت ، انتقاد از ظلم وظالم ، سفارش به حق و حقيقت ، و بالاخره يك دوره معارف اسلامى را آموزش مىدهد . صحيفه‌اى كه محققين ، اسم آن را اخت القرآن ، « 1 » انجيل اهل بيت ، زبور آل محمد نهاده‌اند . صحيفه‌اى كه ابلهى با فصاحت ادعا كرد كه مىتواند چون آن بياورد . چون قلم به دست گرفت و نتوانست ، دق كرد و مرد . « 2 »