اجازه ندهد كه به منزل پدر ، مادر و خويشاوندان برود . از اين رو بر شما عزيزان است كه در مورد « مباحات » سخت گير نباشيد و پيش از شرع گام برنداريد . تنها آنچه را كه مورد نظر شارع مقدّس است انجام دهيد . اين را به ياد بسپاريد كه با سخت گيرى و خشونت نمى توان به « موعظه » و « كنترل كردن » زن پرداخت .
« سخت گيرى » نوعى « تفريط » در كارها است و « افراط » و « تفريط » هر دو براى هر كارى و در هر جامعه اى ، از جمله محيط خانه ، زيان آور است و آنچه همواره مورد نظر اسلام است ، حالت « اعتدال » است . پس سخت گيرى در مباحات دستور شرع مقدّس نيست و نبايد بى دليل در اين امور به زن و فرزندان خويش سخت گيرى كنيم .
عدم سختگيرى در امور مادّى
مصداق سوم سختگيرى در خانه ، مربوط به « امور اقتصادى » است . مرد اگر بتواند خانواده اش را از نظر اقتصادى در رفاه قرار بدهد ، ثواب بسيارى مى برد .
روايات بسيارى ناظر به اين معنا است ، از آن جمله روايات زير :
« الْكادُ لِعِيالِهِ كَالْمُجْاهِدُ فِي سَبِيلِ اللهِ »
« كسى كه براى رفاه خانواده اش كار كند همچون مجاهد در راه خداوند است . »
همچنين ، در روايات مى خوانيم كه اگر كسى به بازار برود ،