مَسْؤُولٍ وَلِكُلِّ وافِدٍ جائِزَةٌ ، فَاجْعَلْ جائِزَتِي فِي مَوْطِنِى هَذا انْ تُقِيلَنِي عَثْرَتِي وَتَقْبَلَ مَعْذِرَتِي وَانْ تَجاوَزَ عَنْ خَطِيئَتِي ، ثُمَّ اجْعَلِ التَّقْوى مِنَ الدُّنْيا زادِي » .
در راه منا
از مشعر به سوى منا كه مىرود به « وادى مُحَسِّر « 1 » » مىرسد ، مستحب است در آن وادى به مقدار صد قدم « هَروَله » كند ، يعنى مانند شتر تند برود و بگويد :
« اللَّهُمَّ سَلِّمْ لِي عَهْدِي وَاقْبَلْ تَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَاخْلُفْنِي بِخَيْرٍ فِي مَنْ تَرَكْتُ بَعْدِي » .
هامش
( 1 ) - سرزمينى است كه قدرى از مشعر فاصله دارد و به منا متصل است .