رازى ذيل عنوان دارصينى خلاصهاى از آنچه ديوسكوريد ذيل
Kinnamumon
آورده است از قول وى ذكر مىنمايد و مىنويسد نوع چهارم آن دارصينى ابيض نرم است 2 * . ابن سينا نيز ذيل دارصينى مىنويسد اثر درمانى نوع ابيض ضعيف مىباشد 3 * و داود انطاكى طبيعت اين نوع دارچين را گرم و خشك در اول دانسته است 4 * . بهطور خلاصه پزشكان سنتى ذيل عنوان دارصينى از اين نوع دارچين نام برده و خواص آن را مانند ساير انواع منتها ضعيفتر دانستهاند و بهطورىكه در پزشكى نامه آمده است در دارچين سفيد يا كانل آلبا كه نيز از همين طايفه است در طب چندان استعمال ندارد 5 * .
موارد مصرف درمانى آن در طب سنتى مانند دارچين بوده منتهى اثر آن را ضعيفتر دانستهاند به دارصينى مراجعه شود .
تركيبات شيميائى :
پوست ساقه داراى 1 درصد اسانس مىباشد كه در تركيب آن اوژنول
Eugenol
، آلفاپى نن
Alphapinene
، سينئول
Cyneol
، كاريوفيلن
Caryophyllene
، آلفاآلدئيد
Alpha - aldehydes
، رزين و مانيتول
Mannitol
وجود دارد .
خواص درمانى : محرك ، ضدعفونىكننده و نيرودهنده است .
موارد مصرف درمانى :
در جزاير آنتيل و امريكاى لاتين كه محل رويش آن است به جاى دارچين مصرف مىشود . از دارچين سفيد بهعنوان تونيك ، محرك اشتها استفاده درمانى به عمل مىآيد همچنين در سوءهاضمه و تب زايمان مورد مصرف دارد . از دارچين سفيد براى معطر كردن توتون
Nicotiana tabacum
استفاده مىشود .
( 1 * ) - تت دياسقوريدوس م - 1 ش 11 ص 22
( 2 * ) - الحاوى ج 20 ص 490
( 3 * ) - قانون عب ص 288
( 4 * ) - تذكره ص 169
( 5 * ) - پزشكىنامه ج 1 - ص 355
Code - 1179
اختر
Canna indica L .
گياهى است پايا به بلندى تا 130 سانتيمتر از خانواده
Cannaceae
كه منشاء اوليه آن امريكاى حاره بوده و از آنجا به ساير مناطق از جمله هند راه يافته است . به سانسكريت آن را
Devakuli
مىناميدند و به