فنك گونه‌اى روباه كوچك اندام كه به نام روباه خالدار نيز موسوم است . قدش كوتاه و پوستش قرمز و پشتش داراى موهايى است كه انتهاى آنها سفيد است . از پوست اين حيوان در نواحى تركستان پوستين‌هاى ذى قيمتى تهيه مىكنند . « 1 » فنك اسم عربى است و به فارسى دله و به تركى قرقاس نامند و آن پوست حيوانى است از سنجاب بزرگتر و از سرزمينهاى روس و ترك مىآورند . در مردابها و آب بندانها و رودهاى كوچك از شعبه‌هاى رودخانه هراز آمل بندرت يافت مىشود . رنگ آن سفيد و سرخ و ابلق و خوشبوترين پوست حيوانات است . بغدادى گفته : گوشت آن شيرين است و گويند گرم و تر است . به قول انطاكى گرم در سوم و معتدل است . پوشيدن آن بدن را چاق و لطيف گرداند و اخلاط سرد را حل مىكند و جهت فلج و لقوه و رعشه و سستى و لرزه گرمى نافع و بخور آن جهت گريزانيدن حشرات نافع و گوشت آن پست و در آن منفعتى نيست . گويند : پوشيدن پوستين آن سبب اعتدال و نافع هر كسى مىباشد و گويند خوراك گوشت آن به سبب شيرينى ، منتفى است . « 2 »