الفاصوليه
در كُتب طبّ سنّتى لوبيا ، اللوبيا و در متون عربى اين كتب ، الفاصوليه ، الفصوليا نام برده شده است .
گياهى است يك ساله و براى رسيدن كامل آن 100 روز وقت لازم است . برگهاى آن مركب و شامل 3 برگچه قلبى شكل سبز تيره ، نوك تيز ، بزرگ و خشن ، گلهاى آن سفيد مايل به زرد يا مايل به بنفش و ميوهاش غلافى و باريك و دراز است .
تركيبات شيميايى :
در برگها آلانتوان و درمويه روبيديوم وجود دارد . در ميوه رسيده مواد مختلفى از جمله آرژىنين و تريگونلين و كولين و آلانتوان و لوسين و غيره وجود دارد .
خواص - كاربرد :
لوبياى قرمز گرم و تر است و لوبياى سفيد معتدل است ، توليد اخلاط غليظ مىنمايد ، سينه و ريه را نرم مىكند و كمك به استفراغ مىنمايد ، محرّك نيروى جنسى است و توليد اسپرم مىنمايد و قاعدهآور و مدرّ مىباشد . « 1 »
فالوده
اسم فارسى و معرب آن فالوذج و آن را به اصطلاح قديم حلواى نشاسته مىنامند كه با روغن بادام يا روغن پسته تناول مىنمايند و فالوده به اصطلاح جديد و معروف در اين زمان و در اكثر بلاد ايران مىباشد .
نشاسته را در آب خيلى گرم حل مىنمايند و صاف كرده و بعد طبخ مىدهند كه خوب پخته شود و خامى آن از بين رفته و به حد انعقاد رسيده باشد كه چون در آب
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 1 ، ص 260 ؛ محيط اعظم ، ج 2 ، ص 305 .