عود مُنتن
درختچهاى است كه در جنگلهاى كردستان ايران با نام محلى قرهتاج و در كُتب طبّ سنّتى با نامهاى آناغورس و عود مُنتن و . . . نام برده مىشود .
مشخصات :
درختچهاى است كوچك كه بلندى آن تا 3 متر ، برگهاى آن مركب داراى 3 برگچه كه از يك نقطه خارج شده و با يك دمبرگ دراز به ساقه متصل مىشود . هر برگچه بيضى دو طرف آن باريك و نوك تيز است . گلهاى آن زرد و ميوهاش به شكل غلاف لوبيا به درازى 15 - 10 سانتىمتر كه در داخل آن 8 - 3 دانه قرار دارد . از تمام گياه و چوب آن بوى نامطبوعى برمىخيزد .
تركيبات شيميايى :
در گياه وجود آلكالوئيدهاى آناژيرين و سيتى زين تأييد شده و بهعلاوه در تخم آن علاوه بر آلكالوئيد ، مقدارى روغن و ماده رنگين وجود دارد .
خواص - كاربرد :
از نظر طبيعت گرم و خشك است . در مورد خواص آن معتقدند كه ضماد لهشده برگ تازه آن براى تحليل ورمها نافع است و ضماد برگ خشك آن قوىتر است و براى خشك
كردن جراحت نيز به كار مىرود . دانه آن قىآور و مليّن است و در خوردن آن بايد احتياط شود چون سمّى است . « 1 »
عود هندى
به فارسى و در بازار دارويى با نامهاى عود هندى و عود سومودرى يا عود سمندرى و . . . ناميده مىشود .
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 4 ، ص 133 .