نسبتا گرم و خشك و داراى خواصّى تقريبا مشابه حاشا در برخى موارد ضعيفتر از آن است . ضد نفخ و اشتهاآور است و براى تقويت نيروى جنسى مؤثّر مىباشد . براى تسكين درد دندان از آن استفاده مىشود و اگر با آب انجير خورده شود ، براى سرفه و تنگى نفس و درخشانى رنگ رخسار اثر مفيد دارد . خواص ديگرى نيز متعلق به اين گياه است . روغن تيمول يا تيمن كه در تركيب اسانس آن است ، منشأ اصلى خواص ضدّعفونىكننده آزربه مىباشد ، از طريق مخاط جذب مىشود و از راه ادرار دفع مىشود و رنگ ادرار را تيره يا سياه مىسازد . خاصيّت ضدّ ميكروب و ضد قارچ و ضد انگل دارد . تيمول در طبّ جديد نيز مورد توجه است و جوشانده آن براى ضد عفونى ، پانسمان و شست‌وشوى زخمها به نحو مؤثّرى استفاده مىشود و كاربردهاى ديگرى نيز دارد . « 1 » از صعتر الحمير ( نعناى كوهى ) ، جوهرى به دست مىآيد كه در داروسازى مورد استفاده قرار مىگيرد كه آن را