شوكة ابراهيم
مشخصات :
اين گياه از بوتههاى خاردار تشكيل شده است . به فارسى حرشف مريمى و در كتب
طب سنتى و به عربى سلبين ، شوكة ابراهيم و عليص آمده است .
گياهى است بهصورت خاردار ، دو ساله به بلندى 70 - 50 سانتىمتر ، داراى برگهاى پهن ، بيضى ، بسيار نامنظم ، سبز شفاف با لكههاى سفيد ، دندانهدار با دندانههاى نامنظم كه انتهاى آن خار زرد رنگى است . گلهاى آن درشت به رنگ ارغوانى و ريشه آن كمى ضخيم است . ميوه آن سياه و داراى نقطههايى به رنگ رزد مىباشد .
تركيبات شيميايى :
در اين گياه مادهاى به نام تيرامين وجود دارد .
خواص - كاربرد :
در بندآورى خونريزى بسيار مؤثر است و عصاره دانه و گياه آن موجب افزايش فشار خون مىشود . ريشه و برگ گياه تلخ ، اشتهاآور ، مقوى ، تببر و معرق است . از عصاره الكلى آن در بيماريهاى كبد ، طحال ، زردى ، يبوست مزمن ، رفع سنگهاى صفراوى ، سردردهاى يك طرفه ، دريا گرفتگى ، خستگىهاى ناشى از كار زياد و سل ريوى در مراحل پيشرفته استفاده مىشود . « 1 »
شون
مشخصات :
به فارسى خمان صغير و آقطى و در شمال ايران مىرويد . با نامهاى محلى پلم ، پلخون و شون شناخته مىشود و در كتب طب سنتى نيز خمان صغير و آقطى آمده است .
هامش
( 1 ) - همان ، ص 293 .