در سواحل و مردابهاى ساحلى عربستان ، مصر ، مردابهاى ساحلى بندرعباس و در جنوب ايران وجود دارد . از خصوصيات اين درختچه آن است كه دانه آن روى درخت مادر مىرويد و همانجا به نهال تبديل مىشود و سپس نهال از درخت جدا شده به مرداب مىافتد .
تركيبات شيميايى :
در پوست درختچه مقدار قابل ملاحظهاى تانن وجود دارد و بهعلاوه مقدارى نيز مواد نشاستهاى و مقدار كمى نوعى رزين به نام ماناوا و كمى از يك گلوكوزيد و ماده رنگين زرد رنگى به نام لاپاكول در پوست درختچه مشخص شده است .
خواص - كاربرد :
مصرف 4 - 2 گرم از ميوه آن با شير تازه براى گرم مزاجان و با سركه رقيق براى سرد مزاجان محرك نيرو جنسى مىباشد . صمغ آن لزج است و پس از خشك شدن مانند كندر مىشود و براى بيماريهاى سرد و رفع رطوبت از مفاصل نافع است . « 1 » براى شستن لباس ، در صنعت شيشه سازى و توليد صابونهاى سخت و تركيبهاى شيميايى كاربرد دارد . « 2 »
شوران
مشخصات :
به فارسى ياسمن زرد و ياس زرد ( در جنگلهاى شمال ايران ) و در ارسباران شوران و در كتب طب سنتى با نامهاى ظيان و ياسمن البر آمده است .
ياسمن زرد درختچهاى است كه هميشه سبز و شاخههاى آن خزنده و نسبتا سخت ، برگهاى آن متناوب و غالبا داراى سه برگچه كوچك است . گلهاى آن در انتهاى شاخه گل
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 7 ، ص 73 ؛ محيط اعظم ، ج 1 ، ص 412 .
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 7 ، ص 262 .