شيرابه‌اى كه از كپسول گياه شقايق سرخ گرفته مىشود مخدر و كمى مسكن و آرامبخش است . برگها و تخم آن تونيك ، مقوى و در تبهاى ضعيف مؤثر است . در چين گلها و ريشه گياه براى يرقان تجويز مىشود ، در ژاپن و فيليپين از دم‌كرده گلهاى آن به‌صورت غرغره استفاده مىشود . « 1 » شقايق ، لاله : حكيم دانشمند ديسقوريدوس مىفرمايد : بعضى آن را ( ارميون ) و بعضى ( عامنيون ) گويند . بعضى نمىدانند و ميان شقايق النعمان بيابانى و دارويى كه نامش ( دحمونياى وحشى ) است فرقى نمىشناسند و به فكر آنها شقايق النعمان بيابانى و دحمونياى وحشى و خشخاش كه سرهايشان همرنگ برگهايشان سرخ بوده يكى هستند . « 1 » اسم فارسى : شقايق ، عربى : خشخاش بستانى ، خشخاش منثور ، گياهى علفى ، زيبا و به ارتفاع 25 تا 90 سانتىمتر است . شقايق ، ميوه‌اى شبيه خشخاش ، ولى كوچكتر از آن ، به طول 1 تا 2 سانتىمتر و به عرض 6 تا 10 ميلىمتر دارد . محل رويش : گرگان ، گنبد قابوس ، لاهيجان ، رودبار ، آذربايجان : دشت مغان ، تبريز : بختيارى ، خوزستان : بين شوش و دهلران ، كرمان : بم . « 2 » موطن اصلى شقايق احتمالًا بلغارستان و يا تركيه است ، اما آثار آن در قبور فراعنه