مفاصل : آبپزش را بر نقرس مالند داروى خوبى است .
سر : افشره پوست تر آن يا آب برگش يا روغن گل در پوست انار بجوشد و در گوش چكانند درد گوش از بين برود .
آبپزش سرشويه شود ، شوره را از بين مىبرد .
چشم : صمغ و گلش دواى تم چشم است و ديده را جلا دهد .
سينه : ثمر و پوستش از خون برآوردن مفيد است .
اندامان غذا : افشرهاش زالو را بيرون آورد . « 2 »
خواص درمانى :
برگ و مخصوصا پوست اين درخت به علت دارا بودن ساليسين و پوپولين اثر تببر دارد . پوست تازه شاخههاى آن را براى رفع ناراحتيهاى سياتيك در محل دردناك اثر مىدهد .
از جوانههاى اين درخت مىتوان براى مصارف درمانى مشابه گونه قبلى استفاده به عمل آورد .
محل رويش :
نواحى مختلف البرز : سرخه حصار ، شمال تهران ، در ارتفاعات 1500 مترى نواحى شمالى ايران مانند بندر گز ، كهدوم در گيلان ، پل زنگوله در 2300 مترى آمل شمال شرقى ايران و كرمان مىرويد .
اسامى محلى : در تهران و يزد به كبوده و در همدان به شال موسوم است گونههاى مفيد و غير موجود اين درخت نيز به شرح زير است :
p . balsamiferal .
در آمريكاى شمالى مىرويد ، ولى در باغ كشاورزى كرج و مراكز علمى ديگر پرورش داده شده است . جوانهاش داراى ماده رزينى فراوان و قابل استخراج
هامش
( 2 ) - قانون در طب ، ج 2 ، ص 356 - 357