تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦

صور دارويى :

دم‌كرده 5 تا 10 در هزار گل تيول يا گل مخلوط با براكته‌ها به مقدار 3 تا 4 فنجان در روز بين هر دو غذا آب مقطر آن به مقدار 60 تا 120 گرم است . « 1 »

* زيتون

زيتون در قرآن شريف مقارن انجير ذكر شده است و اطباء منافعى بر اين ميوه ذكر كرده‌اند .

روايات در باره زيتون :

امام رضا عليه السلام از پدرانش ، از حضرت على عليه السلام نقل كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : زيتون را بخور و آن را بر بدنت بمال زيرا هر كس آن را بخورد و با آن روغن‌مالى كند شيطان چهل روز به وى نزديك نمىشود . « 2 » شيطان را چنان كه در پيش گفته شد به معناى ميكروب يا كرم كوچك نيز مىتوان معنا كرد . باز امام رضا عليه السلام از پدرانش نقل نموده كه پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : زيتون را داشته باشيد چون آن مره ( زهره ) را مىشكافد ، بلغم را مىبرد ، پىها را محكم مىنمايد ، اخلاق را خوب مىكند ، نفس را پاك مىگرداند و غم را مىبرد . « 3 » امام صادق عليه السلام در خوردن زيتون چنين دستور داده است : در يك ظرفى آب و زيتون و نمك بريز و بخور . « 4 » امير المؤمنين عليه السلام فرمود : خانه كسى كه سركه و زيتون در آن باشد بىخورشت نيست كه آنها خورشت پيامبران است . « 5 »

هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 1 ، ص 401
( 2 ) - عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 42 .
( 3 ) - صحيفه الرضا ، ص 28 ؛ عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 35 .
( 4 ) - صحيفه الرضا ، ص 28 ؛ عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 35 .
( 5 ) - محاسن ، ج 2 ، ص 405 .