تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١

خوراك : از 3 تا 9 گرم است . « 2 » كتاب همدرد آن را زوفاى خشك ناميده است و در داروهاى مثانه و كليه استعمال كرده است . نيز زوفا با شكر و جوهر ليموترش درست كرده كه نافع تنگى نفس است . و شربت زوفاى مركب مخلوط با شيرين بيان ، انجير زرد ، پرسياوشان ، تخم خبازى ، تخم خرفه سياه ، سپستان ، عناب ، گل بنفشه ، مويز منقّى ، جوهر ليموى ترش و شكر شربت درست كرده براى تنگى نفس ، امراض ريه و سرفه خيلى مفيد است . نيز براى سرماخوردگى و سرفه و زكام توصيف شده است . همچنين با بعضى داروهاى بادكش و هاضم به‌طور خوراكى مخلوط شده است . و در بعضى ادويه مفرح و مقوى بدن و جگر و معده هم استعمال شده است . « 1 » در كتاب دستور بريتانى نام آن

HYSSOPUS
نوشته شده است . داراى نيم درصد روغن مىباشد و از تيره
FAMLABIATAE HABITAT

مىباشد . در اروپاى جنوبى كشت مىشود و اين دارو را در فهرست ادويه غير مستعمل نوشته است . بدين جهت فوايد آن را ذكر نكرده است . « 2 » زوفا در معالجه شن كليه ، تبهاى اوليه امراض مختلف ، كم خونى دختران جوان ، در مرحله بلوغ كه آن را يرقان ابيض مىگويند تأثير مهمى دارد . دم‌كرده گل زوفا به مقدار 15 تا 20 گرم در يك ليتر آب جوش كه مدت ده دقيقه دم كنند اثر مفيدى در ضعف معده و عوارض ناشى از آن دارد . در مورد قولنج معده استعمال آلكولاتور زوفا براى معالجه همين امراض به مقدار ده تا سى قطره در شربت قند تجويز مىشود . « 3 » گل زوفا را به‌عنوان داروى خلطآور در تمام امراض كه مربوط به عفونت‌هاى ريوى ، زكامهاى نزله‌اى مخصوصا آسم به كار مىبرند و نيز در معالجه برونشيت و سينه پهلو

هامش
( 2 ) - مخزن المفردات ، ص 213
( 1 ) - همدرد ، 296 - 289 - 249 - 180 - 179 - 77
( 2 ) - دستور بريتانى ، ص 1066 - 1043
( 3 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 117 .