روايت از جابر بن حيان :
زرنباد ، زرنبات ، زرمباد ، رنبه : گياهى است از تيره زنجبيليها كه داراى ساقه زيرزمينى باريك و دراز است . ميوهاش كپسولى و داراى دانههاى معطر است . اين گياه مانند ديگر گياهان تيره زنجبيل در منطقه هند و مالزى مىرويد و در تداوى بهعنوان مقوّى و بادشكن و در تهيه برخى ليكورها مصرف مىشود . در برخى كتب تاج الملوك زرد رومى را كه به نام ( انتله سودا ) نيز ناميده مىشود مرادف زرنباد گرفتهاند . « 1 » زرنباد بيخى است عطرى كه آن را مستدير ورق مىكنند تا از كرم زدن محفوظ بماند و ظاهر آن خاكى و باطنش مايل به زردى و از بلاد چين و بنگاله مىآورند و نباتش به قدر دو شبر و برگش قريب به برگ انار و گلش ضعيف و قوتش تا سه سال باقى مىماند ، در آخر دوم گرم و خشك و با رطوبت فضيلة و مفرح و مقوى دل و معده و دماغ و محلل رياح و موافق روح حيوانى و طبيعى و مدر بول و حيض و مسهل سودا و حابس قى و ترياق زهر جانوران و ضماد تازه آن پرخاصيت ، رافع جميع علل سر و طلاى آن بر ورك