تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
ايزوكرنسيمين
isoconessimine
و در آخر به مقدار 4 / 0 درصد كونيمين
conimine
جدا شده است . برگ و پوست درخت زبان گنجشك داراى گلوكزيدى به نام فراكزينوزيد
fraxinoside
يا فراكزين
fraxine
است كه در مارونيه‌دند نيز يافت مىگردد . پوست زبان گنجشك علاوه بر گلوكزيد مذكور موادى نظير مانيت اينوزيت كوئرستين
quercetine
دكستروز اسيد ماليك صمغ تانن و اسانس نيز مىشود . دانه اين درخت داراى 5 / 26 درصد ماده چرب قابل استخراج است كه رنگ زرد ، بوى مخصوص و طعم ملايم و خوراكى دارد ولى فقط در صابون‌سازى و مصارف صنعتى از آن استفاده مىشود . برگ اين گياه حاوى فلاونوييدها و مشتقات كومارين است . پوست آن حاوى مانيت
mannite
است كه مزه شيرينى دارد . در زبان گنجشك اسانس و كلوكوزيد فراكسين
frauin
وجود دارد و به علاوه اين درخت
manna
يا من گرفته مىشود در برگ و پوست درخت گلوكوزيد فراكسين يا فراكسوزيد وجود دارد در تخم زبان گنجشك در حدود 25 درصد ماده چرب با بوى مخصوص و طعم ملايم به رنگ زرد يافت مىشود ، اين چربى قابل استخراج بوده و به مصرف صابون سازى مىرسد .

خواص و كاربرد :

از پوست اين درختچه از روزگاران كهن در طب سنتى هند براى معالج اسهال خونى استفاده مىشود ، در تايلند از برگهاى درختچه براى كشتن انگلهاى روده استفاده مىشود ، ميوه آن براى معالجه سل ، در دوران باردارى به كار مىرود ، از تخم آن براى معالجه تب همراه با اسهال و از چوب آن در موارد كچلى و از ريشه آن به‌عنوان قاعده‌آور استفاده مىشود . در حال حاضر مصرف اصلى از پوست آن است كه براى معالجه اسهال خونى و تب