است و ميوهاش خوردنى و گس است پايين ميوهاش پهن است و رنگش زرد مىباشد .
مزاج :
مزاج آن سرد و تر است و قبض آن از سنجد بيشتر ، صفرا را دفع و در بند آوردن مواد مايع بدن از هر ميوهاى اثر بخشتر بوده ، مايه سردرد و با معده ناسازگار است . « 1 »
تركيبات شيميايى :
كاملا شناخته نيست ولى داراى گليكوزيدهاى فلاونى و كاتشين است ، تركيبات اين گياه جريان خون را در سرخرگهاى كرنر قلب تسريع كرده و حال عمومى بيمار مبتلا به بى نظمى قلب را بهبود مىبخشد ، اين اثر تنها پس از يك دوره درمان طولانى ديده مىشود و هيچ گونه اثرى بر روى بيماريهاى ارگانيك قلب ندارد .
از نظر تركيبات شيميايى طبق گزارش علمى كه در
g . i . m . p
آمده است در گونه
crataegus omgacantha
مواد زير مشخص شده است : اكساليك اسيد و در ساقهها و جستهاى جوان و سبز زالزالك
hcn
گلوكوزيد و ماده عامل تلخ به نام كراتگين كه مشابه
اسكولين است .
و در مورد قلب پستانداران اثر سمى دارد ، ميوه تازه زالزالك داراى سيتريك اسيد و تارتاريك اسيد و كراتگوس اسيد ، پكتين ، روغن چرب قندهاى گلوكوز و فروكتوز است .
در هسته آن ماده آميگدالين وجود دارد در گلهاى آن در حدود 157 / 0 درصد اسانس و همچنين ترى ميتل آمين كوئرستيرين و كوئرستين يافت مىشود .
در گزارش ديگرى در
s . g . i . m . p
آمده است كه ماده عامل زالزالك در گونه
c . ougacantha
ماده كراتگوس لاكتون است كه مفتح قلبى است يعنى موجب باز
هامش
( 1 ) - قانون در طب ، ج 2 ، ص 141 .