تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢

دهن قشر الاترج :

روغن پوست ترنج گرم و خشك است ، حرارتى قوى دارد همه بيماريهاى سرد قوى بلغمى را سود مىكند و عصب را كه سرد و سست شده باشد منفعت مىدهد و نيز درد كليه و مثانه را كه از سردى بوده و درد دندان را نيز كه از سردى باشد چون بر او طلا كنى و صداعى كه از سردى باشد همه را منفعت مىكند و چون بر جايى طلا كنى كه موى دير بر آرد زود بروياند و اگر بر شرج كون طلا كنى بواسير را كه باشد منع مىكند .

دهن حب الحنظل :

روغن دانه حنظل ، فالج و لقوه و خدر و رعشه و تشنج را سود مىكند و همه رطوبت‌ها را و امتلا را خاصه سست شدن عصب را و همه بيماريهاى سودا را نيك بوده و بهترين آن باشد كه از پوست بيخش بگيرند كه آن به جاى روغن بلسان كار مىكند و تازه‌تر بهتر بود .

دهن الصنوبر :

روغن صنوبر فالج و لقوه و خدر و رعشه و استرخاء و تشنج را و همه بيماريهاى سرد و بلغمى را نيك بود و فعلش به فعل روغن بلسان نزديك است و هر چه كهنتر بهتر بود .

دهن القرع :

روغن كدو كه از دانه‌هاى شيرين مىكنند ، سرد است . هر دردى را كه از گرمى بود سود مىكند و خواب مىآورد ، بدلش روغن بادام شيرين است .

دهن البان :

روغن بان گرم و لطيف است ، عصب را نرم مىگرداند و چون به فتيله‌اى به زير برگيرند خام را اسهال مىكند و تراك ( شكاف ، ترك ) پاى را كه از سردى باشد سود مىكند و فالج و لقوه و استرخاى عصب را نيك مىباشد .