تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥

روغن گردو :

روغنى كه از مغز گردو مىگيرند . هم مصرف خوراكى و هم مصرف صنعتى دارد .

روغن ماشين :

روغنى كه از محصولات نفتى گرفته مىشود و براى چرب كردن ماشين‌ها به كار مىرود و آن اقسام مختلف دارد كه برخى جامدتر و پاره‌اى مايع‌ترند .

روغن ماهى :

روغنى كه از جگر ماهى در مورد استخراج مىشود ، براى تقويت بدن و مداواى برخى امراض به كار مىرود .

روغن كوكنار :

همان روغن خشخاش است .

روغن مغز :

به معناى عقل و تدبير است .

روغن منداب :

روغنى كه از دانه‌هاى گياه منداب مىگيرند و مصرف صنعتى دارد .

روغن نارگيل :

روغنى كه از درون ميوه نارگيل مىگيرند و جزو روغن‌هاى خوراكى است .

روغن نباتى :

روغنى كه از دانه‌هاى گياهان مختلف استخراج مىشود كه برخى خوراكى و بعضى هم مصرف دارويى يا مصرف صنعتى دارند .

روغن وازلين :

همان وازلين معمول است . « 1 » كره حاصل شده از روغن در 10 گرم كره 5 / 8 گرم چربى مىباشد و قوت كالرى آن 76 كالرى است و داراى ويتامين

A
مىباشد و نيز ويتامين‌هاى
A , D , B
هم از آن حاصل مىشود و لكن در خود روغن فقط ويتامين
A , D

موجود است . « 2 » روغن اسم فارسى است ، به عربى دهن و سمن مىنامند و دهن شامل روغن نباتات و حيوانات است چنانچه در دهن مسطور شد و سمن روغنى است كه از شير حيوانات به عمل مىآورند و در اينجا همين مراد است و آن را به فارسى روغن گاو و روغن زرد و به هندى گهى مىنامند و افعال و خواص اين به قول هنديان در گهى بيايد و بهترين آن روغن گاو و گوسفند و بز جوان فربه است و روغن گاو از همه افضل و الطف و روغن ميش و

هامش
( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 2 ، ص 1691 .
( 2 ) - كتاب اغذيه ، ص 410 - 88 .