تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 631

مساهمون:

ص٦٣١

* ذنب الحذاء

تعريف :

فرانسه :
l . decerf
آلمانى :
hirschzunge
انگليسى :
hart , stengue
ايتاليايى :
scolopendrio
عربى : ذنب الحذاء گياهى است پايا و داراى ريزوم كوتاه نامنظم و برگهايى به درازاى 20 تا 40 و به عرض 4 تا 5 سانتىمتر منتهى به دمبرگ كوتاه و پوشيده از كرك است . سطح فوقانى برگهاى آن صاف و شفاف است مجموعه هاگينه‌هاى آن نيز در سطح تحتانى پهنك و بين گلبرگهاى ثانوى صورت موازى يكديگر ولى بطور مايل در كناره و چشمه‌ها ديواره چاهها و اماكن سايه‌دار نواحى مختلف اروپا ، آسيا و شمال آفريقا مىرويد . تنها از برگهاى اين گياه مىتوان استفاده نمود . برگهاى گياه است كه بوى نسبتا مطبوع و طعم ملايم دارد . خواص درمانى : در طب قديم به عنوان رفع اسهال سرفه اخلاط خونى و بيماريهاى كبدى و مثانه و نزله ششى و داراى اثر قابض و مدر است اما در طب كنونى به عنوان اثر مدرآور و به طور ملايم و قابض مورد توجه قرار گرفته است .

محل رويش :

نواحى شمال ايران ، گرگان ، مازندران ، گيلان ، رشت ، بندر انزلى بر روى ديوارها ، پيربازار در داخل حلقه چاهها و كنار جاده‌هاى مرطوب ، نواحى مختلف البرز و مغرب ايران مىرويد .