گياهى علفى يك ساله داراى ساقه بلند و برگهايى پهن و دراز با رگبرگ ميانى برجسته و سفيد رنگ است . گلهاى بزرگ به صورت گل آذين با نيكول بزرگ مركب از انشعاباتى با حالت راست دارد در نواحى مختلف كره زمين مانند جنوب آسيا هند ، سودان سنگال و غيره مىرويد دانه گياه اثر سمى و گلوكزيدى به نام ذرين دارد از هيدروليز آن گلوكز الدئيد پارااوكسى بنزوئيك و اسيد سيانيدريك نتيجه مىشود و اگر مخلوط با قليائيات حرارت ببيند تجزيه مىگردد و مواد مختلفى مانند آمونياك گلوكز و اسيد ذوريك به فرمول
c
41
h
8
o
9 از آن بدست مىآيد .
خواص درمانى :
دانه گياه اثر مقوى باه ، اشتهاآور و مدر دارد ، در رفع ناراحتىهاى منشأ صفرا مفيد واقع مىگردد در درمان زخم و تومورها از آن مىتوان استفاده به عمل آورد .
از جوشانده آن دارويى جهت رفع ناراحتيهاى كليه و همچنين سهولت دفع ادرار تهيه مىنمايد اين گياه در ايران نمىرويد . « 1 »
* ذرت
تعريف :
اسم ذرت را عرفا
corn silk
مىنامند و نام طبى آن را
zea mays linne
)
fam
graminex
( نوشتهاند و آن داراى روغن و ماده لعابى و ماده تيزابى
malzenic acid
مىباشد و داراى شكريات و صمغ هم مىباشد و ماده
zea
كه جوهر ذرت شناخته مىشود در التهاب مثانه استعمال شده و مقدار خوراك آن از 4 تا 8 گرم نوشته شده است
و نشاسته كه آن را در انگليسى
starch
گويند و اسم طبى آن
amylum
مىباشد بعد از صاف كردن آرد ذرت گرفته مىشود و روغن ذرت كه آن را
corn
مىگويند اسم طبى آن
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 1 ، ص 239 .