* چوت
تركيبات شيميايى :
در دانه آن طبق بررسىهايى كه تاكنون به عمل آمده گلوكزيدى به نام كوركورين ( الستروفان تيدين ) وجود دارد . اين گلوكزيد تلخ و سمى به حالت خالص و متبلور به دست آمده است .
خواص درمانى :
جوشانده ريشه خشك شده و ميوه نارس اين گياه براى رفع اسهالهاى ساده به كار مىرود . با برنج جهت رفع ديسانترى و رفع سوء هضم مصرف مىشود . غالبا جهت درمان يبوست استفاده مىشود . در بنگال از دم كرده آن به عنوان مقوّى معده ، بادشكن ، نيرو دهنده ، اشتهاآور استعمال مىشود . « 1 »
* چوچ ، درخت مسواك
[ تعريف ]
درختچهاى پُرشاخه ، هميشه سبز و داراى چوب نرم به رنگ زرد مايل به سفيد است .
ميوهاش گوشتدار ، به صورت شفت ، كوچك و به قطر 3 ميليمتر است .
در جنوب آسيا ، ايران ، هند ، مصر و حبشه مىرويد . برگ ، ميوه ، دانه و پوست ريشه به مصارف درمانى مىرسد .
محل رويش :
نواحى جنوبى ايران ، لار ، بندرعباس ، بين ميناب و كوه گربند ، بلوچستان ، مكران و چابهار مىرويد .
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، ج 3 ، ص 404 .