* تمشك كبود
تعريف :
گلهاى تمشك كبود در اواخر بهار باز مىشوند . ميوه آن كه ابتدا قرمز و بعد به رنگ بنفش تيره در مىآيد از اواسط تابستان به بعد مىرسد .
اين گياه مانند تمشك ، توت فرنگى ، سيب و گل سرخ به تيره گياهى گل سرخيان تعلق دارد ميوه اين گياه را مىتوانيد بخوريد با شكر ، به صورت مربا و يا شربت ، ميوههايى كه رنگ تيره دارند ايجاد لينت مىكنند و نيروى هاضمه را به كار مىاندازند ورم مخاط دهان و گلو را از بين مىبرند و در موارد آنژين و ورم لوزه شفابخش مىباشند .
اگر اين ميوهها قبل از رسيدن چيده شوند ( موقعى كه هنوز سرخ يا سبز هستند ) در اين صورت تاثيرشان در رفع اسهال و بويژه اسهال نوزادان غير قابل ترديد است .
اهميت ساير بخشهاى گياه يعنى برگها ، جوانههاى تازه ، گلها و ريشه آن كمتر از ميوه آن نيست .
ديسقوريدوس حكيم يونانى آن را براى قبض يا جمع شدن اندامهايى كه انبساط پيدا كردهاند ( مانند روده و رحم ) ، براى سفت كردن لثهها ، براى درمان زخمها و دملها ، براى تسكين دردهاى ناشى از بواسير و آرام كردن ترششدگى غذا در گلو توصيه كرده است .
در زمانهاى قديم اين گياه را حتى در فهرست مواد معالج سرفه ، سياه سرفه ، تب ، ميگرن ، دندان درد قرار دادهاند .
امروزه تمشك كبود را براى معالجه اسهال مزمن ، خون روشهاى مختلف درمان زخمها ، معالجه گريپ ، گلو درد ، آنژين و گرفتگى صدا به كار مىبرند .
محلول غرغرهاى كه از اين گياه تهيه مىشود در رفع عفونتها و زخمهاى لثه بسيار موثر است . سرانجام براى درمان امراض پوستى ( سودا ، آكنه ، اگزوما ) آبسه ، كورك و معالجه بواسير استعمال زيادى دارد در معالجه سوزاك نيز نقش تكميل كننده درمان اين