1946 و در دائرةالمعارف بزرگ و صد جلدى علوم پزشگى كه در نيمهء دوم قرن نوزدهم ميلادى تنظيم شده و بتحقيق مىتوان گفت اين دائرةالمعارف طبى كاملترين مجموعهاى است كه هريك از قضايا و مباحث علم طب را بتفصيل هرچه تمامتر مورد بحث قرار داده و از لحاظ تاريخى و سير تحول دانش پزشگى مجموعهء بىنظيرى بشمار مىرود . در كليهء اين كتابها خواص داروئى گياه شيرينبيان را در چند جمله خلاصه كرده و چنين مىنويسند : « شيرينبيان چون شيرين است لذا در جوشاندهها براى از بين بردن طعم نامطبوع داروها و در حبها عصارهء آن را بعنوان
Excipient
به كار مىبرند . خيساندهء آن بعنوان مشروب مبرد
( boisson refraichissante )
مصرف مىشود ؛ شيرينبيان چون انقباضات امعاء را كم مىكند لذا آن را توأم با مسهلات
drastique
تجويز مىكنند : و بالاخره مىنويسند عصارهء شيرينبيان را مردم عوام در نزله :
( rhume )
به كار مىبرند » . چنانچه ملاحظه فرموديد تاكنون دانشمندان اروپا هيچگونه خاصيت داروئى قابل ملاحظهء براى گياه شيرين - بيان قائل نبوده و آن را فقط براى شيرين كردن جوشاندهها و يا در حبها بعنوان داروى فرعى با ساير داروها مخلوط مىكردهاند ، ولى امروزه كه خواص عجيبى از آن در معالجهء