قولنج
قولنج بيمارى رودهايست كه در رودههاى قولون " بسبب وجود " بلغم غليظ " يا " باد غليظ " عارض گرديده و يا به علت " خشكى ثقل " كه ناشى از خوردن غذاى خشك و كمى آب مىباشد حادث مىشود .
علت قولنج ، باد يا ثقلى است كه ابتدا روده كور بدان دچار مىگردد و پس از آن اين ابتلا به روده قولون منعكس مىشود . نشانهاش آنست كه اجابت به صورت طبيعى انجام نمىپذيرد .
اشتها كم مىشود ، بيمار ميل به خوراكهاى ترش و تيز پيدا مىنمايد . شكم پيچ مىزند . در پشت و ساق پا درد ايجاد مىگردد و علاقه به نوشيدن آب زياد مىشود .
چنانچه سبب از " بلغم " باشد نشانه آن تخمه و خروج بلغم با مدفوع خواهد بود .
براى درمان ، روزها بايد مقل ازرق و مرمكى خورده شود تا رفع ورم بلغمى بنمايد . پس از آن افسنتين رومى 2 ل ، ريشه ايرسا 2 ل ، خارخاسك 2 ل ، مغز اكليل 2 ل ، جوشانده گز خوانسار را با مقدارى روغن بادام شيرين بنوشند . ضمنا بوره ارمنى ، شلحم حنضل و نمك هندى كوبيده را با شكر سرخ و زهرهگاو آميخته و آن را شياف نمايند و يا اينكه شيافى از انزروت ، مقل ازرق ، شلحم حنضل ، صابون و شكر تهيه نموده و استعمال كنند .
همچنين تنقيهاى از ريوند چينى 2 ل ، ريشه ايرسا 2 ل ، افسنتين 2 ل ، مغز اكليل 2 ل ، بابونه 2 ل ، ريشه رازيانه 2 ل و اندكى زهرهگاو به كار برند .
ديگر آنكه زهرهگاو را با ريوند چينى و روغن كرچك بدور ناف بمالند و در گودى ناف هم بريزند .
تنقيه زير در انواع قولنج سودمند است :
سنامكى 5 ل ، انيسون 3 ل ، باديان 3 ل ، تخم كرفس 2 ل ، تخم شبت 3 ل ، تخم شنبليله 3 ل ، بنفشه 2 ل ، گل خطمى 2 ل ، كافشه 10 ل ، شكر سرخ 10 ل ، مغز فلوس 10 ل ، نمك 3 ل ، آب برگ چغندر ، 2 سير . ابتدا بايد داروها را جوشانيده و مغز فلوس و شكر بر آن افزوده و صاف نمود . چنانچه زهرهگاو يافت شود دو تا سه قاشق چايخورى از آن اضافه كرده و بعد تنقيه نمايند .
در دفع ثقل و پيچخوردگى روده مىتوان اندكى زهره گاو به گودى ناف ريخت .
چنانچه كله ماهى شور را كوبيده ، جوشانيده و صاف نمايند و چند قاشق چايخورى زهره گاو بر آن افزوده و تنقيه نمايند موجب تحريك شديد روده گرديده و غالبا ثقل كنده و دفع