فاميلى گرجى را عوض نمودهاند كه در زمان شاه عباس از گرجستان به ايران و اين منطقه كوچ داده شدهاند ( ايرانيان گرجى ، محمد سپيانى ، 1358 ، ص 245 ) .
9097 طهماسبى :
از دودمانهاى عالى قلندرى كرد ساكن در بازارسر كلاردشت تنكابن .
9098 طهماسيان :
از خاندانهاى ارمنى ساكن تهران ( تحقيق محلى ) .
9099 طهمورثى :
از خاندانهاى زرتشتى مقيم ايران ( تحقيق محلى ) .
9100 طهمورثى :
از خاندانهاى ساكن در كرمان ( فهرست موقوفات ايران ، دفتر دوم كرمان ، ص 210 ) .
9101 طىّ :
از قبايل عرب ( نفوذ فارسى در فرهنگ عربى ، ص 186 ) .
9102 طيبلو :
از تيرههاى درهشورى قشقائى ( سيهچادرها ، ص 171 ) .
9103 طيبى :
اين طايفه در كهگيلويه و بويراحمد و خوزستان ساكنند و در سرشمارى 1377 دو هزار و دويست و شش خانوار شامل 15551 نفر بودهاند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) .
9104 طيبى :
از طايفه عملهء ايل قشقائى ( سيهچادرها ، ص 172 ) .
9105 طيبى :
از تيرههاى طايفهء كشكولى قشقائى ( سيهچادر ، ص 171 ) .
9106 طيبّى :
از ايلات بزرگ كهگيلويه ( پژوهشهاى ايرانشناسى ، ج 1 ، 452 ) . اين ايل از دو قسمت گرمسيرى و سرحدى تشكيل گرديده است . طيبى گرمسيرى شامل : هفت طايفه به اسامى : عالى - تاج الدين طيب - سليمان شهروئى - كرائى - كهن ( قديمى ) متفرقه - سادات است ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 153 ) .
9107 طيبى :
جزء خاندان كلى از طايفهء الياسى كه جزء خانها بودهاند و به دشمنزيارى كوچ كردهاند ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 26 ) .
9108 طيبى :
از تيرههاى ايل قشقايى در فارس مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
9109 طيبى ( ايل ) :
از ايلات كوهگيلويه مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1578 ) .
9110 طيّبى :
از خاندانهاى ساكن در اراك ( ياد نياكان ، ص 31 ) .
9111 طيبى سرحدى :
از عشاير كهگيلويه شامل نه طايفه : طايفهء تاحسين - شاهى - تامحبعلى - تاويسى - تارضائى - طايفهء غندى - سادات - ميرسالار - سادات امامزاده محمود - طايفه تامرادى - طايفهء عمله طيبى ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 159 ) . سردسيرشان : سبزمير - چربيون - ننگآسياب - چشمهپهن - دلىمهتاب .
گرمسيرشان : كوشكجاورده - پيرسفيد - كمبولى - رودشور - دهنسه - پرويزك - درهتلخ - دهانار - گودهانى - پاتاوه - صبور - دستگرد طيبى است ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 159 ) .