سازمان تأمين اجتماعى گيلان در سازمان منطقهاى بهدارى و بهزيستى گيلان ادغام گرديد . در سال 1356 با تشكيل نواحى بهدارى و بهزيستى ، شعبههاى تأمين اجتماعى نيز زير پوشش آنها قرار گرفتند . بعد از انقلاب اسلامى از سازمان منطقهاى بهدارى و بهزيستى جدا شده به صورت يك ادارهء كل مستقل وابسته به سازمان تأمين اجتماعى به فعاليت خود ادامه مىدهد .
شعبات تأمين اجتماعى گيلان در سال 1371 به شرح زير بوده است :
1 - شعبهء 1 رشت ( سال تأسيس 1328 )
2 - شعبهء 2 رشت ( سال تأسيس 1358 )
3 - شعبهء 3 رشت ( سال تأسيس 1370 )
4 - شعبهء آستانه اشرفيه ( سال تأسيس 1366 )
5 - شعبهء لاهيجان ( سال تأسيس 1350 )
6 - شعبهء لنگرود ( سال تأسيس 1354 )
7 - شعبهء رودسر ( سال تأسيس 1350 )
8 - شعبهء بندر انزلى ( سال تأسيس 1328 )
9 - شعبهء رضوانشهر - تالش ( سال تأسيس 1364 )
10 - شعبهء اسالم ( سال تأسيس 1348 ) .
11 - شعبهء آستارا ( سال تأسيس 1360 ) .
12 - شعبهء فومن ( سال تأسيس 1356 ) .
13 - شعبهء صومعهسرا ( سال تأسيس 1356 ) .
14 - شعبهء منجيل ( سال تأسيس 1342 ) .
15 - شعبهء لوشان ( سال تأسيس 1368 ) .
16 - نمايندگى مستقل كياشهر ( سال تأسيس 1371 ) .
تأمين اجتماعى شامل موارد زير است :
الف - حوادث و بيماريها .
ب - باردارى .
ج - غرامت دستمزد .
د - از كارافتادگى و بازنشستگى .
ه - مرگ .
همچنين مشمولين اين قانون از كمكهاى ازدواج و عائلهمندى نيز برخوردار مىشوند . مشمولين قانون عبارتند از :
الف - افرادى كه به هرعنوان در مقابل دريافت مزد يا حقوق كار مىكنند .
ب - صاحبان حرف و مشاغل آزاد .
ج - دريافتكنندگان مستمريهاى بازنشستگى ، از كارافتادگى و فوت .
كارگاههاى مشمول تأمين اجتماعى
در قانون تأمين اجتماعى ، كارگاه محلى است كه بيمهشده به دستور كارفرما يا نمايندهء او در آنجا كار مىكند . همچنين كارفرما شخص حقيقى يا حقوقى است كه بيمهشده به دستور يا به حساب او كار مىكند . گفتنى است كه كارگاهها برابر تقسيمبندى تأمين اجتماعى عبارتند از : كارگاه دولتى ، كارگاه غير دولتى و كارگاه با بيمهء قراردادى .
طبق آمار سال 1369 در سطح استان گيلان تعداد 495 ، 20 كارگاه مشمول تأمين اجتماعى وجود داشته كه 563 واحد آن دولتى و 932 ، 19 واحد آن غير دولتى بودهاند . به اينترتيب از هر 100 كارگاه 3 واحد دولتى 97 واحد مربوط به بخش خصوصى است .
مقايسهء اين آمار با سال 1341 نشان مىدهد كه در اين فاصله تعداد كل كارگاههاى استان گيلان از 475 واحد به 495 ، 20 واحد افزايش يافته و بدين ترتيب تعداد كارگاههاى مشمول تأمين اجتماعى بيش از 4 برابر شده است .
همچنين تعداد كارگاههاى دولتى از 12 درصد به 7 / 2 درصد كاهش يافته و كارگاههاى غير دولتى از 88 درصد كل كارگاهها به 3 / 97 درصد افزايش پيدا نموده است .
جدول شمارهء 3 - تعداد كارگاههاى بيمهشدهء تأمين اجتماعى استان گيلان به تفكيك شهرستان در سال 1369 .
در ميان شهرستانهاى گيلان ، رشت با دارا بودن 7792 كارگاه مشمول تأمين اجتماعى بيشتر از همهء شهرستانها كارگاه دارد . بدينترتيب از هر 100 كارگاه گيلان 38 واحد در رشت مشغول فعاليت است . بعد از رشت ، شهرستان لاهيجان با داشتن 11 درصد در مقام دوم واقع شده است .
آمار كارگاههاى مشمول تأمين اجتماعى استان گيلان برحسب دولتى و غير دولتى و به تفكيك شهرستان در جدول شمارهء 3 ارائه گرديده است .
بيمهشدگان تأمين اجتماعى
بيمهشدگان تأمين اجتماعى كسانى هستند كه خود و خانوادهء آنها حق استفاده از مزاياى مقرر در قانون تأمين اجتماعى را دارند . علاوهبر آن بيمهء اختيارى ، بيمهء صاحبان حرف و مشاغل آزاد و بيمهء بيكارى نيز به شرح زير اجرا مىشود .
بيمهء اختيارى
اين بيمه شامل افرادى مىشود كه حداقل 360 روز حق بيمه به سازمان