طبقات ( 4 ) 14 / 1548 ؛ ريحانه 5 / 271 .
چاپ سنگى 55 .
اصول دين .
از سيد محمد مهدى حسينى فرزند على اكبر . به سال 1304 ق .
ذريعه 2 / 195 .
اصول دين :
عقايد اصول دين . از اسماعيل حسينى مدرس خاتونآبادى ( ديباچه ) . در ميان خاتونآبادىها در سده 11 - 12 ق سه تن به نام اسماعيل ديده مىشود ، اول ، ثانى و ثالث . يكى از آن سه لقب مدرس را نيز داشته است .
[ طبقات ] .
در چند « مقصد » ، « فصل » و « مطلب » : مقصد يكم در معارف ، در چند « فصل » : يكم در معرفت خداى ، دوم در اثبات صانع ، اين در 4 « مطلب » ( - اعتقادات ، هف ) .
آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد ، معبودى را سزد كه نوع بنىآدم را به عقايد حقه . . . بنابراين اين فقير . . . اسماعيل الحسينى مشهور به مدرس . . .
مسمى شد به عقايد در تقرير عقايد اصول .
اعلام 1 / 183 ؛ طبقات 11 / 46 نياى خاندان ، همانجا 12 / 60 خاتونآبادى ثانى ، همانجا 62 خاتونآبادى ثالث .
همدان ، مقصود ، آخوند 244 .
اصول دين .
آقا جمال خوانسارى - بخش فلسفه .
اصول دين .
از ميرزا محمد هاشم چهارسوقى خوانسارى اصفهانى ( د 1318 ق ) فرزند زين العابدين فرزند جعفر موسوى .
چاپ : همراه رسالهء عمليهء ايشان ، 1317 ق ، سنگى .
ذريعه 2 / 196 ؛ اعلام 3 / 2613 .
اصول دين .
از على فرزند پيرام على طرزهاى دامغانى ، به نام جعفر على خان .
آغاز : سبحان من لا ينبغى التسبيح و العبادة الا له .
آشنايى با چند نسخه 343 .
اصول دين .
از محسن دستغيب شيرازى .
( د 1329 ق ) .
چاپ : 1329 ق ، سنگى .
مشار 1 / 369 .
اصول دين .
فخر الدين محمد ، فخر رازى - تحصيل الحق و تحقيق الغرق .
اصول دين :
اصول عقايد . از سيد كاظم رشتى ( د 1259 ق / 1843 م ) . نام نگارنده در ديباچه آمده ولى نام ويژهاى به كتاب داده نشده است . در آن از كتاب كبير خود و « رسالهء رشيديه » ( هف ) ياد مىكند .
اصول دين است بگونهء گسترده و استدلالى ، در 5 « باب » و هر باب در چند « فصل » : باب يكم ، توحيد . در چند فصل بىشماره : فصل در اثبات واجب الوجود ، فصل در اثبات آنكه واجب الوجود يكىست ، فصل در آنكه تكلم در ذات واجب نمودن نشايد ، فصل در اينكه مشابه و مماثلى و مجالسى ندارد . . . باب دوم در عدل ، در چند فصل نيز بىشماره : فصل بدان كه از جمله صفات ثبوتيهء ذاتيه عدل است ، فصل چون دانستى كه حق منزه از كل نقايص امكانية و متصف به كل اوصاف كماليهء ازليه مىباشد . . .
باب سوم در پيامبرى ، چند فصل نيز بىشماره .
باب چهارم ، در امامت ، در چند فصل بىشماره ،