2 / 751 ؛ موزهء بريتانيا ، چاپى 513 .
* الفوايد فى نقل العقايد .
شاه داعى شيرازى - بخش فلسفه ، ص 204 .
بيفزاييد : دايرة المعارف ش ( 19 ) 977 و ( 66 ) 1164 ( مكرر ش پ ) عكسى .
* فوايد الكبير .
از قاضى خدايار فرزند محمد صابرباى استروشنى . سدهء 13 ق . فقه - عرفان .
ازبكستان ، تاشكند 3 / 388 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 410 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 321 نسخه نوشتهء 1235 ق .
* فوايد ليلة البرات .
از محمد باقر اسفراينى .
آغاز : و اسئل الاعانة من فضله العظيم .
حمدى به كمال ذات و جمال جلال آراسته و به جميع صفات كمال و نعوت لا يزال پيراسته .
ازبكستان ، تاشكند 11 / 315 .
* فوايد المحققين .
ن . اخلاق صوفيانه است در 24 « فايده » . نام گفتار نيز در كناره آمده است .
ايوانف 3 / 1326 .
* فوايد محمديه .
از صفر على نورى دينايى ، رساله متوسطى در بيان اخلاق حسنه و رذايل نفسانى است در سال 1269 به رشته نگارش در آمده و در سه مقاله تنظيم شده است : مقاله اولى ؛ در بيان تميز ميان دنيا و آخرت و اهل آنها ، مقاله دويم ؛ در بيان معنى اراده است ، مقاله سيم ؛ در بيان اخلاق و اوصاف و احوال مردمان و عايات كردارشان .
آغاز : « بسمله الحمد للّه الذى صيّر كمال الايمان با فضل ايقان و اّثر الايقان اقرارا باللسان و اعتقادا بالجنان و عملا بالاركان فسبحان الذى لم يرد ان يجمع . . . » .
طيار مراغى ، صادق چالوس 261 .
* فوايد مشقيه .
ن . در سر شهادتين .
نسخهها 2 / 1305 ( 1 نسخه ) .
* فوايد الناظرين .
موزه بريتانيا ، چاپى 173 ، چاپ : كلكته ، 1832 م .
* فوايد نظاميه .
محمّد عبيد الله فرزند حضرت محمد شاه . پيشكش شده به آصف جاه ( د 1161 ق / 1748 م ) . نام كتاب گويا اشاره است به نام وى كه نظام الملك است . خواص برخى از آيتها و نيايشها .
آغاز يا من بحمده ذاته بذاته فى ذاته .
ايوانف 1144
* الفوائد النوريه .
از محمد فرزند سيد فرزند محمد فرزند يحيى فرزند زاهد ، بشاغرى سمرقندى .
فرهنگستان نامگو 1 / 272 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 206 .
* فوايد الوجود .
از غوث اعظم ، شيخ عبد القادر گيلانى ( بشير حسين ) ( د 561 ق / 1166 م ) .
مشترك 3 / 1770 .
بشير حسين ، شيرانى 2 / 239 .
* فوز النجات . از محمد افضل الهآبادى .
در عرفان و سلوك . آغاز افتاده .
مشترك 3 / 1771 ( 1 نسخه ) .
* فوز النجات . ن . پس از ديباچهاى بلند در تحذير ، باب اول در شناختن خداى تعالى .
آغاز : سپاس و ستايش مر خداى را كه آفرينندهء جهان است و پرورندهء . . . اما بعد ، چون