تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 686

مساهمون:

ص٦٨٦
و اخفى ، توحيد وجودى و شهودى . . . مشترك 3 / 1723 ؛ پاكستان مين 3 / 404 - 406 و نام 3 كارش : 1 - فتح الاخبار در اباحت سماع ، 2 - فتح العقايد ، 4 - فتح المعارف ، 5 - فتح الاذكار . بشير حسين ، شيرانى 2 / 237 .

* فتح الباب فى معرفة رب الارباب .

از شاه جلال الدين قادرى ( مشرعى سجّزى ) ، كه در آغاز آن مىگويد « در اول صد دوازدهم » پس از هجرت تأليف شده است . در خداشناسى . آغاز : نحمد لله الذى مثل المعارف الكشفية فى القرآن . . . اين رساله . . . كه براى طريقه ، در اول صد دوازدهم بعد از هجرت . مشترك 3 / 1724 نوشاهى ، موزه 243 ش 214 - 1977
. N . M

* فتح الباب .

از عبد الرحمان جامى ( ؟ ) موضوع : دايرة المعارف . فرهنگستان ، نامگو 1 / 391 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 308 .

* الفتح البارى فى موت الاختيارى .

ن آغاز : بدانكه اين رساله‌اى است در فضل و شرافت موت اختيارى . نسخه‌ها 2 / 1293 . فيلم 1 / 533 . بلوشه 1 / 104 ؛ پاريس 3 / 125
. S . P .

* الفتح الربانى ،

ترجمه . متن به عربى از شيخ عبد القادر جيلانى ( - اسرار العاشقين ) . به نام « الفتح الربانى و المدد الرحمانى » ( ايضاح المكنون 2 / 163 ) ، مجالس وعظ اوست در برگيرندهء مسايل عرفانى دينى و اخلاقى ، گردآورى شيخ عفيف ( خفيف ) الدين فرزند مبارك قادرى . ترجمهء فارسى از ناشناس . با سربندهاى « مجلس » . اين كتاب از متن فارسى به زبان اردو ترجمه شده است . آغاز : لك الحمد يا من تنور ساطع انوار كرامات الاوليا . . . مخفى و محتجب نماند كه اكثر اوقات خاطر فاتر . مشترك 3 / 1724 ( 1 نسخه ) ؛ ايضاح المكنون 2 / 163 كه از گردآورندهء متن نام نبرده ، نفيسى 1 / 131 نمايه‌اى از كارهايش از آن ميان همين ، باز بىنام گردآورنده . عبد الرحيم 1 / 177 .

* فتح السبيل .

از محمد على حزين لاهيجانى ( 1103 - 1180 ق / 1595 - 1766 م ) فرزند ابو طالب . در پاسخ پرسشى است دربارهء طرق معرفت و انشعاب فرقه‌ها ، در سلوك و بيان حقيقت مسلك . در 1 « مقدمه » و 3 « فاتحه » و 1 « توصيه » ، در لاهور ، 1153 ق نگاشته است . فاتحهء 1 - اختلاف علما و حقيقت علم كلام و حكمت ، 2 - سبب پيدايش علم كلام ، اشعرى ، معتزله ، فاتحهء سوم آن در بيان طريق باطن و سلوك است ، در 2 « منهج » : منهج 1 - منهج حكما ، 2 - منهج صوفيان . آنگاه « توصيه و تمهيد » است در اثبات امامت ، در چند « نمايش » و « تنبيه » كه بخش كلامى آن ( امامت ) دو سوم كتاب را دربرگرفته است . آغاز : نحمدك يا مفتح الابواب افتح لنا ابواب رحمتك و افض علينا افرار فضلك انك ذو الفضل العظيم .