ملك 7 / 279 ش 12 / 4216 .
* شجرهنامهء پيران . . . -
بخش زندگىنامهها ( 3 / 2197 - 2201 ) .
* شجرهنامهء پيران نقشبند .
از محمد فرزند حسين فرزند عبد اللّه قزوينى . پيش از 1286 ق كه تاريخ نسخه است ( - بخش زندگىنامهها 3 / 2200 ) .
آغاز 2 : اما بعد ، به خاطر خطير ارباب رايت و ضمير منير اصحاب هدايت مخفى نماند ، كه غرض از اين نامه ؛ ذريعه 21 / 70 « المشيخه » :
« سلسلهء مشايخ نقشبنديه قادريه » .
تاشكند ، فارسى ، ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 79 .
* شجريه :
رسالهء . . . از شاه داعى شيرازى ، نظام الدين محمود . ( د 870 ق / 1466 م ) . در تفسير و تأويل عرفانى « شجرهء رقوم » در سورت و الصافات است . به نثر آميخته به نظم . در ديباچه گويد : « داعى » مسكين بعد از خرابى بلدهء ابرقوه به واسطهء واقعهاى كه ديده ، بر سبيل نذر داشت كه ديگر بار به زيارت حضرت مقدسهء طاووسيه خود را مشرف گرداند . در سنه ثمان و ستين و ثمانمانه [ 868 ق / 3 - 1464 م ] . كه عمر به پنجا و هفت سال رسيده ، امنيت تحقق يافت . و در اثناى اقامت به ورد و الصافات مشغول بود ، از وى خواستند تا دربارهء شجره و شجرهء زقوم چيزى بنگارم .
در تاريخ بخارا ، مدرس رضوى ، ص 17 از « طاووسيه » بخارا نام برده شده كه زيارتگاهى بود . طاووس يمانى ، ابن كيان خولانى همدانى از بزرگان تابعين ( د 106 ق ) بوده [ معين ] .
آغاز : اعوذ بالله و توكلى عليه و اسأله آن يصمنى بمحبة المصطفى و المرتضى . . . داعى مسكين بعد از خرابى بلدهء ابرقو به واسطهء واقعهاى كه ديده بود .
مشترك 59 « شجريه » ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه ( 1 ) 9 / 314 « ديوان داعى » ؛ اعلام 2 / 1044 شاه داعى ؛ بغدادى ؛ ايضاح 2 / 41 كه نسبت نگارنده را نيشابورى ياد كرده ؛ صفا 4 / 333 - 342 ؛ نفيسى 1 / 311 .
دايرة المعارف ش 977 عكسى ؛ ش ( 56 ) 1164 عكسى .
گنجبخش 1 / 49 ش 849 .
* الشد و متعلقه العهد .
از شاه داعى شيرازى ( د 870 ق / 1465 م ) . در برابر خواهش گروهى از دوستان ، در بيان « شد » ( ميان بستن ) كه متعارف صوفيان است ، در 1 « مقدمه » و 10 « فصل » و 1 « خاتمه » ، به نثر آميخته به نظم ، نام نگارنده در ديباچه آمده است : مقدمه در بيان طريقت ، فصل 1 - در عهد و بيعت ، 2 - توبه و مقراض ، 3 - تلقين ، 4 - لباس خرقه و انواع آن ، 5 - شد ، 6 - مروت ، 7 - حال شيخ و آداب او ، 8 - صفت مريد و آداب او ، 9 - خلوت و صحبت ، 10 - خلافت و مراسم آن ، 11 - خانقاه و تدبير آن ، 12 - تعيين خادم و تعهد او ، خاتمه در قنوت و « مذيل به رسالهء منظوم به نام مقاصد » . اين جز « اسوة الكسوه » ( هف ) و « تاج نامهء » ( هف ) اوست .
آغاز : حمد بىحد تحفهء بارگاه حضرت ذى الجلال و صلوات بىعد . . . اما بعد ، جمعى از دوستان فقير داعى مسكين .
مشترك 3 / 1577 ؛ نفيسى 2 / 787 « رسالة الشدد متعلقه بالعدد » ! كه لغزش چاپى است ؛ صفا 3 / 333 تا 342 كارهايش كه اين نام در ميان