تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
چاپ سنگى 39 . موزهء بريتانيا ، چاپى 511 .

* اربع منازل :

منازل اربع . پيرمحمد ، باشندهء لكنهو ، در 1067 ق / 1656 م . مسايل فقهى و سلوك و اخلاق و پند و اندرز است . ( - منازل اربع ، ص 984 ) مشترك 3 / 1233 ؛ احوال و آثار خويشگى 230 ( راهنما ) ، 39 تا 41 .

* اربعون حديثا .

على همدانى - فقيريه

* اربعون الحقايق .

ن . تهران ، مينوى 107 .

* اربعين . اردكانى -

لمعات قدسيه .

* اربعين اميريه .

مير سيد على همدانى ( - فقريه ) . آغاز : رب اشرح لى صدرى و يسرلى امرى و احلل عقدة من . بلوشه 1 / 115 .

* اربعينيه .

در آغاز آن از سيد محمد مهدى بحر العلوم دانسته شده است . در كارهايى كه در چهل روز ( چله‌گزارى ) بايستى انجام گيرد . آغاز : حمد و ثنا لعين الوجود . . . اما بعد ، اى همسفران ملك و سعادت و صفا و اى رفيقان راه خلوصيت و فنا . اعلام 3 / 1402 . دليل المخطوطات 153 .

* ارداويراف‌نامه .

از ارداوير - بخش داستانها 1 / 274 و نيز بخش منظومه‌ها .

* ارديبهشت يشت .

روز براون 136 ضمن خرده اوستا .

* ارشادات حامدى .

از ابن اكمل البرهان حامد . گرد آمدهء احسن اللّه . نسخه‌ها 2 / 1022 ( 1 نسخه ) سرفراز على ، انجمن 28 .

* ارشادات صاحب :

ارشادات گرديزدى . ملفوظات و مكتوبات سيد فتح على حسينى معروف به فتح اللّه گرديزى ( د 1224 ق / 1809 م ) است ، نياكانش از گرديز به هند آمده ، و خود يكى از چند صوفى بزرگ روزگار خويش بود ( - ابطال الباطل ) . نام گردآورنده در دو نسخهء انجمن ترقى كراچى به دو گونه ياد شده است : 1 - ديارام ، 2 - شاه محمد اسحاق حسينى ، كه خود را از ارادتمندان فيض يافتهء نگارنده مىخواند ، كه به سال 1204 ق / 89 - 1790 م گرد آورده است . شايد دو تن بدين كار دست زده‌اند . آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد ، ذات كبريايى را كه احصاى ثنايش از احاطهء بيان مشترك 3 / 1233 ( 2 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1022 ( 2 نسخه ) . سرفراز على ، انجمن 129 ش 1 ق ف 59 نام گردآورنده ديارام ، همانجا ش 2 ق ف 9 نام گردآورنده شاه محمد اسحاق آمده ، آغاز از اين نسخه است .

* ارشاد السالكين . شيخ ابو القاسم اودهى ،

( اوده‌اى ) ، از نيمهء سدهء 9 ق . مريد و خليفهء شيخ فتح اللّه اودهى ( د 821 ق / 1418 م ) و محمد عيسى جونپورى . نام نگارنده در نسخه‌اى كه من ديدم ( گنج 1822 ) نيامده ، شايد در چند سطر افتاده از ديباجهء آن بوده است . به نثر آميخته به نظم ، بخشبندى نشده ، با