كه حقيقت حقيقتى است واحدهء بسيطهء مفيدة العالى على العوالى .
نسخهها 2 / 1161 ( 1 نسخه ) .
دانشگاه 9 / 823 .
5 - گفتار ديگر عرفانى - كلامى .
آغاز : حمد و سپاس مر آفريدگارى را كه نهال وجود عالم را به ميوهء انسانى .
يزد ، شيروانى 1 / 360 .
* رسالهء عرفانى . از عبد الحق محدث دهلوى ( د 1052 ق / 1642 م ) .
آغاز : الحمد لله و سلام على عباده الذين اصطفى . اما بعد ، چون سالك از حجاب هستى و خويشتن براستى بيرون آيد ، و ديدهء بصيرتش بر كحل الجواهر معرفت متكحل گردد .
مشترك 3 / 1492 نفيسى 1 / 369 كه نام 63 كار او را برده است ؛ مشار ؛ مؤلفين 3 / 768 .
پاكستان و هند 4 / 150 تا 154 كه نام 57 كار او را برده است .
* رسالهء عرفانى . پير محمد راشد الله رضوالهاى نقشبندى قادرى سندى ،
معروف به پير رضى و الا ( د 1233 ق / 1818 م ) ( - جامع الفيوضات ) . در وحدت وجود ، وحدت شهود و طريقهء اوراد و وظايف ، در 2 « فصل » : 1 - در ذكر نفى و اثبات ، 2 - اوراد و طريقهء خواندن آنها در طريقهء قادريه و نقشبنديه .
آغاز : حمد له . عاقبت . صلات . فصل در نفى و اثبات ، بدانكه در طريقهء ساريهء قادريه . . . از روى ذكر بسيار انواع است .
مشترك 3 / 1489 .
* رسالهء عرفانى . از شيخ رضى الدين لالا .
كه بايد همان رضى الدين على فرزند سعيد فرزند عبد الجليل لالاى غزنوى ( د 642 ق / 1244 م ) باشد .
آغاز : من تصانيف الشيخ رضى الدين لالا ( ق ) حمد له . صلات . اما بعد ، پيران طريقت ق .
گفتهاند كه مرد راه طريقت و طالب حق به حقيقت بايد كه بداند كه راه خود را به چه بنا كند .
نفيسى 2 / 746 ؛ اعلام 2 / 895 .
دايرة المعارف ش 7 / 490 عكسى .
* رسالهء عرفانى . از روزبهان فرزند ابو نصر بقلى فسوى شيرازى
( د 606 ق / 1209 م ) .
آغاز : بسمله . . . ثناى فايق لايق پروردگار خالق .
استانبول ، دانشگاه 463 - 462 .
* رسالهء عرفانى . از على اكبر ، سارى شيرازى
به نظم و نثر ، به شيوهء « زاد السالكين » او ( هف ) .
نسخهها 2 / 1161 ؛ ذريعه 9 / 415 « ديوان سارى » ؟ .
ملك ، ش 6318 همراه « زاد السالكين » او شايد بخشى از آن باشد .
* رسالهء عرفانى . از فقير سرور الحق چشتى ،
در 108 كه مىتواند 1008 يا 1108 باشد . بى خطبه و بخشبندى قانونمندى ، تنها يك سربند « فصل » در نسخه باقى مانده : فصل . بدانكه رياضت كار دشوارى است و جان كندن است .
مشترك 3 / 1490 .
گنج : ش 8432 .
* رسالهء عرفانى . سلطان العارفين سعد الدين ( كاشغرى ؟ )
. ( - رسالهء خواجه سعد الدين كاشغرى ) آغاز 1 : حمد بىحد و شكر بىعد