720 ق / 1320 م ) است . نگارنده در ديباچه پس از ياد نام خود و « مفاتيح الاعجاز » مىگويد :
مىخواستم آن را براى خود رونويس كنم ، مجال نبود ، ازاينروى آن را گزيدم و « ايجاز مفاتيح الاعجاز » ناميدم . اين گزيده به نام « شرح گلشن راز » در بمبئى ، 1312 ق . چاپ سنگى شده است .
آغاز : الحمد لمن له الحمد فى الاول و الآخر و الصلاة . . . اما بعد ، چنين گويد . . . محمد بن محمود ، الملقب به دهدار كه چون تعطش و تشوق به زلال .
نسخهها 2 / 1060 ( 1 نسخه ) ؛ مشترك 3 / 1628 ؛ مشار 3 / 3248 « شرح گلشن راز » ، همانجا 4 / 4837 مختصر آن از دهدار ؛ ذريعه 13 / 268 « گلشن راز » ، 271 « شرح ديوان گلشن راز » ؛ نفيسى 2 / 1060 ؛ دانشمندان آذربايجان 334 .
نشريه 4 / 89 « ايجاز . . . » ؛ دايرة المعارف 1 / 29 ش 390 .
ايوانف ، كرزن 217 ؛ بلوشه 3 / 185 .
* ايزد شناخت :
يزدان شناخت - بخش فلسفه .
* ايضاح السالكين .
خواجه محمد عوض بخارايى . از ياران شيخ محمد سرهندى مجددى .
در احوال پيران صوفيان .
صفا 4 / 75 ؛ نفيسى 2 / 812 « ترجمه طالبين و ايضاح السالكين » .
* ايضاح الطريقه .
از شاه غلام على دهلوى ( د 1240 ق / 1825 م ) . ( - اجوبهء اعتراضات .
هف ) . دربارهء بيعت و ارادت خود در خاندان قادريه و كسب سلوك در گروه نقشبنديان و طريقهء ذكر اسم ذات و نفى و اثبات . يكى از نامههاى اوست ، كه در « مكاتيب شريفه » ( هف ) وى به شمارهء 90 آمده ، و بهگونهء جدا ، به نام بالا نيز چاپ شده است . ( - اصطلاحات سلسلهء مجديه ، ص 82 ) .
آغاز : در بيان احوال بيعت و ارادت خود در خاندان قادريه . . . بعد حمد و صلواة فقير عبد الله معروف به غلام على . . . گزارش مىنمايد كه بيست و دو ساله بودم كه .
مشترك 3 / 1311 ( 2 نسخه ) ؛ مشار 1 / 629 ( 1 چ : 1284 ق ) ؛ حديقه الاوليا ، سرور 133 نام 8 كار او كه اين در ميان آنها نيست .
همدان ، آخوند ، مقصود 234 .
آسياتيك سوسايتى ، چاپى 47 ؛ ازبكستان ، تاشكند 10 / 248 ؛ استانبول ، دانشگاه 157 ؛ تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 15 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 66 .
* ايضاح الكراهية .
حسام الدين فرزند محمد ملتانى .
آغاز : اما بعد پس اين رسالهاى است در حد مكروهات از فقيه حسام الدين بن محمد ملتانى كه از كتب معتبر كشيده مسمن به ايضاح الكراهية گردانيده .
تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 15 ( 2 نسخه ) .
* ايقاض الراقدين .
ملا احمد فرزند حسن يزدى . ( . . . پيرامون 1310 ق / 1893 م ) . دعا ، ورد و آداب آنها است .
آستان قدس ، نامگو 79 .