نامگو 89 ش 512 نوشته 1281 است ؛ تاجيكستان ، ملى 1 / 20 آغاز برابر نمونه ؛ شوروى ، سالتيك ، شيدرين 1 / 86 ش 244 .
* تحفة الوزرا :
چهل بابى - تحفة الملوك .
* تحفة الوزير .
ن . در سياست .
فرهنگستان ، نامگو 107 ش 4534 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 70 .
* تحفة الولاة و نصيحة الرعاة .
از شيخ محمد طاهر ، پيش از 1034 ق كه تاريخ نسخه است . در كشوردارى بر پايهء دين و اخلاق .
آغاز : و صلى الله على سيدنا محمد و آله و صحبه اجمعين . حمد بىحد و ثناى بىعد مر حضرت ملكى را كه جمله رقاب ملوك مقهور در تحت تصرف اوست .
مشترك 4 / 2273 .
* تحفة الولى .
از محمد حسين فرزند احمد فرزند سميع يزدى ، ترجمه و گزارشى است از « عهد مالك اشتر » ، به سال 1227 ق ، در مشهد ، براى محمد ولى ميرزا قاجار كه آن روزه فرمانرواى خراسان بوده است . در 5 بند نگاشته است .
آغاز : طرازنده اورنگ پادشاهى ممالك وسيعهء سخن طراز .
نسخهها ( 2 ) 2 / 1566 ؛ ذريعه 3 / 480 .
ملك 2 / 115 ش 2788 ؛ نشريه 5 / 702 .
كپهناك ، سلطنتى 17
Add
.
* تحقيق در حقيقت تجدد و مليت -
تجدد و مليّت .
* تدبير :
كتاب . . . ، محمد عبد الرحمان . در بررسى و اصلاح اوضاع مسلمانان هند و برآوردن نيازمندىهاى آنان . چاپ : الهآباد ، 1879 م ، سنگى ، 72 ص .
موزهء بريتانيا ، چاپى 528 « كتاب تدبير » .
* تدبيرنامهء آفاق و انفس .
از غياث الدين على اميران اصفهانى حسينى ، سدهء 9 ق . ( - دانشنامهء جهان ، طبيعى 5 / 3851 ) . به سال 884 ق نگاشته است . در 2 « تذكره » و 3 « تدبير » و 1 « خاتمه » : تذكرهء 1 - در ياد كردن پنجاه و هفت كلمهء افلاطون كه به شاگرد خود ارسطاطاليس وصيّت كرده ، 2 - در شرح چند كلمه كه دانستن آن ضرورى است . تدبير 1 - در بيان عدالتى كه نسبت به مقيمان هر ديارى بود ، 2 - عدالتى كه نسبت به اهل منزل هر شخص باشد ، 3 - عدالت نسبت به وجود هر شخص . خاتمه : فوايد چند كه در علم اخلاق بسيار نافع باشد .
آغاز : سبحان الذى خلق الانسان مما تنبت الارض و من انفسهم . . . مقدس ايزدى كه اداى شطرى از شكر او مستلزم .
نسخهها ( 2 ) 2 / 566 ؛ اعلام 2 / 1499 على ؛ طبقات 9 / 105 غياث الدين على ؛ فهرستواره 4 / 3136 نمايه .
نشريه 4 / 26 .
هند ، مدرس 1 / 459 ، 460 ش 422 .
* تذكره .
گويا از ميرزا آقا سلماسى . در اخلاق و عرفان .
اعلام 1 / 347 .
آستان قدس ، نامگو 1 / 120 ( نستعليق 1298 ق ) .
* تذكرة الآخره .
محمد على كرمانى ابن سلام كه گويا از منبريان بوده . پس از مجلسى ( د 1111 ق ) كه از او نام مىبرد و پيش از 1251 و 1258