چاپ شده است با نامهايى چند ( - مشار ) .
اعلام 1 / 162 كه نام پدرش على اصغر آمده ؛ و « يد منير » او ، همانجا كه نام پدرش محمد جعفر آمده است ؛ ذريعه 3 / 61 كه نام پدرش محمد جعفر آمده ؛ مشار 1 / 702 « بداية الاخبار و غرايب الاثار » نام پدرش على اصغر آمده است .
* بدايع الاسرار .
از سيد ميرزاى مهدى بدايعنگار لاهوتى تفرشى فرزند مصطفىزاده 1279 ق زنده 1318 ق . ترجمهء حديثهاى شيعى است . چاپ : تهران ، 1332 ق ، سنگى ، 134 ص .
و از هموست : بدايع الحساب 4 / 2615 ، رياض المنجمين 4 / 2932 .
ذريعه 3 / 62 ؛ اعلام 3 / 2404 ؛ مشار 1 / 703 .
* بدايع نظميه .
نظم الاطبا عبد الكريم ناصح .
قوانين است نگاشتهء 1318 ق .
آستان قدس ، نامگو 85 .
* بردگى در اسلام .
ن . در تاريخ بردهگيرى در اسلام و مبناى آن ، و اينكه در آيين اسلام نبايد باشد .
نسخهها ( 2 ) 2 / 1550 .
نشريه 5 / 394 .
* بردگى در اسلام .
خاتونآبادى - آداب سنيّه .
* برشنوم :
قاعدهء ديگر از براى برشنوم . از كتابهاى زردشتى دربارهء قوانين و آئينها براى جشن برشنوم . ترجمه از سياوخش اورمزد راد .
آغاز : اينكه خورشتى كه كوژه يا موش يا گربه دهن بر آن شايد كه خوردند يا نه .
تفضلى ، تاريخ ادبيات ايران 146 بدعت گذاران در برشنوم .
لندن ، روزبراون 32 « قاعدهء ديگر از براى برشنوم » .
* بركات القائم لا يقاظ النايم .
از ملا ابو الحسن فرزند محمد كاظم جاجرمى ( - اخلاق الاولياء ) . به سال 1239 ق ، در 1 « مقدمه » و 2 « فصل » و 1 « خاتمه » : مقدمه در معنى عدل و ستم ، فصل 1 - آيتها و اخبار دربارهء عدل ، 2 - آيتها و اخبار دربارهء ظلم و پيامدهاى اين جهانى و آن جهانى آن . خاتمه در مطالبى چند ، در 11 « فايده » .
و از هموست « تحفة الامير » ( هف ) در جبر و اختيار .
آغاز : الحمد للعدل الحكيم الذى لا يريد ظلما للعباد ، و الصلاة و السلام على نبيه الرحيم .
ذريعه 3 / 88 ؛ نسخهها ( 2 ) 2 / 1550 .
اشكورى - مرعشى 3 / 327 ش 1156 ، همانجا 19 / 259 ش 7457 ؛ دانشگاه 10 / 1628 ش 2770 .
* برهان الصادقين .
از محمد صالح واعظ فرزند حاجى محمد صادق ايواغلى ، به نام شاه سلطان حسين ( 1105 - 1135 ق ) . مىخواسته چهل حديث در فضايل حضرت على گرد آورد و بدين نام بخواند ، كه گويا تنها توانسته ديباچهء آن را كه خود كتابى بزرگ و جداگانه است ، در سن 79 سالگى در مواعظ بنگارد .
نسخهها ( 2 ) 1550 نسخهء روضاتى .
* برهان العارفين .
ناشناسى از سدهء 10 ق به آن سو . در برخى از مآخذ از ابو الحسن خرقانى ( د