آغاز : بايد كه سخن بسيار نگويد ، و سخن ديگرى به سخن خود قطع نكند ، و هر حكايتى يا روايتى كند كه بر او واقف باشد .
مشترك 4 / 2205 .
* آداب سخن گفتن و غذا خوردن .
از ناشناسى پيش از 1299 ق كه تاريخ نسخه است .
در 3 « بيان » : آداب سخن گفتن ، حركت و سكون ، غذا خوردن .
آغاز : در آداب سخن گفتن و حركت و سكون و غذا خوردن كه حقير از كتب حكما انتخاب كرده . . . مشتمل است به سه بيان .
نسخهها 2 ( 2 ) / 1514 « آداب غذا خوردن » .
دانشگاه 13 / 3094 ش ( 3 ) 4116 ؛ قم ، مسجد اعظم 576 .
* آداب سرتراشى :
آداب دلاكى - بخش هنر و پيشهها .
* آداب سفر .
از حسن عسكرى موسوى ، گويا از دانشمندان روزگار صفوى بوده كه در مشهد مىزيسته . در 1 « مقدمه » و 4 « فصل » : مقدمه در احكام سفر . فصل 1 - فى الطلوع عن البلد و الشروع فى المقصد ، 2 - اختيار الطريق و الاعتزاز بالرفيق ، 3 - فى نزول المنازل و المراحل ، 4 - فى وصول المقام و دخول الحمام .
آغاز : اللهم اهدنا الصراط المستقيم ، حمد بى حد واهب العطايايى را سزد كه نوع انسان را به تاج و هاج .
نسخهها ( 2 ) 2 / 1514 ( 1 نسخه ) .
آستان قدس 6 / 199 ؛ همانجا ، نامگو 10 .
* آداب السفر :
رسالهء سفر . از مجد الدين بغدادى ، ابو سعيد شرف فرزند مؤيد ، از مردم بغدادك خوارزم ، از بزرگان عارفان سدهء ششم ايران بزرگ ( 544 يا 556 - 611 تا 616 ق ) ( - سفر ، رساله . . . ) .
نسخهها 2 / 1011 « آداب السفر ، رساله » ؛ اعلام 3 / 1962 ؛ نفيسى 1 / 115 « رسالهء سفر » .
تهران ، خانقاه شاه نعمت اللّه ، نوشته پيرامون 822 ق .
* آداب سفر و معاشرت .
ن .
گلپايگانى ، نامگو 36 كد 35 / 164
* آداب السفره .
از نگارندهاى سنى ، در آداب شرعى خوردن و نوشيدن و وردها ، رويهم 79 « ادب » شمار گرديده .
آغاز : حمد و ثنا پادشاهى كه خلق را از كتم عدم به ميدان وجود آورد .
نسخهها 1 / 462 ؛ پزشكى ايران 4 .
حقوق 4 .
* آداب السفره -
بخش عرفان .
* آداب سفر روى :
در بيان . . . ، ن .
فرهنگستان ، نامگو 1 / 184 ش
A 85 H
* آداب سقايى :
سقانامه - بخش هنر و پيشهها .
* آداب سلام كردن .
از مير محمد حسين ( 1104 - پيرامون 1139 ق ) فرزند عبد الحسين خاتونآبادى حسينى . با ديد دينى ، به نام شاه سلطان حسين ( 1105 - 1135 ق ) . در 1 « مقدمه » و 2 « باب » و 1 « خاتمه » : مقدمه در اينكه در واجب و مستحب بايد پيروى پيامبر كرد ، باب 1 - آيتها دربارهء سلام ، 2 - حديثها دربارهء سلام ، خاتمه در ثواب ترويج سنتها .
آغاز : حمد له . و بعد ، بنابر آنكه ترويج سنن