آغاز : سؤال حكم شرعى كه مجتهدين و اهل شرع مىكنند خالى از اختلاف و شك نيست .
نسخهها 2 / 822 ( 1 نسخه ) .
دانشگاه 13 / 2261 .
* علم الهى .
عبد الصمد فرزند محمد حسين همدانى ( سدهء 14 ق ) ، در چند « فصل » به پيروى شيخ احمد احسايى ( د 1242 ق ) و توضيح آنچه نسبت به دو دادهاند بهعنوان انكار علم خدا .
آغاز : حمد له . چون در اين ايام جمعى از خواص و عوام به سبب اينكه شنيده بودند .
اعلام 2 / 1339 ؛ طبقات 13 / 737 .
اشكورى 16 / 294 .
* علم الهى :
تحقيق در . . . ، از قاضى نور الله شوشترى ( د 1019 ق / 1610 م ) . ( - مجالس المؤمنين هف 3 / 2261 ) .
آغاز : يا من بيده مقاليد ابواب الفيض و الجود ، افتتح علينا باب الحكمة التى جعلتها على اهلها .
نسخهها 2 / 822 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 1233 « ديوان نورى شوشترى » ؛ اعلام 3 / 1844 ؛ طبقات 11 / 622 ؛ مصفى المقال 485 ؛ محدث ارموى ، ديباچهء چاپ احقاق الحق ، و صوارم محرقه ؛ ريحانه 3 / 436 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 655 ؛ المآثر و الآثار 167 ؛ علماى هند 245 .
نسخهها 2 / 822 ( 1 نسخه ) .
الهيات 1 / 126 .
* علم انفاس -
دم و وهم .
* علم حكمت :
رساله در . . . ، از محمد فرزند احمد فرزند محمود رومى .
افغانستان ، بركويل 149 .
* علم خداوند .
از ملا احمد نراقى ، فرزند ملا محمد مهدى ، متخلص به صفايى ، كاشانى ( 1185 - 1244 ق ) . ( - سيف الامه ، هف ، عقايد ) .
نسخهها 2 / 822 ( 1 نسخه : دكتر مفتاح ) ؛ ذريعه 9 / 612 « ديوان صفايى نراقى » ؛ اعلام 1 / 141 ؛ طبقات 13 / 116 .
* علم خداوند .
از عبد الرحيم رضوى حسينى علوى ، نگارندهء « قدم و حدوث » ( هف ) . در آن از « كلمات مكنونهء » فيض ( 1007 - 1091 ق ) ياد شده است .
آغاز : حمد له . . . و بعد ، عبد سقيم . . . و اذل سادات دولت بهيه عبد الرحيم . . . به عرض عالى مىرساند ، كه مسألهء كيفيت علم خداوند .
نسخهها 2 / 822 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 11 / 171 « رسالة فى الحدوث و القدم و السرمد » ؛ همانجا 17 / 51 « قدم و حدوث و سرمد » گويا ايندو يكى بوده و از همو باشد ؛ اعلام 2 / 1322 .
دانشگاه 3 / 225 .
* علم كليات .
خيام - سلسلة الترتيب .
* علوم نظرى و عملى .
از موسى فرزند فضل الله همدانى ، ( - غنا ، عرفان ) ضمن مجموعه « فوائد » و « حاشيه » هايى نوشتهء تهران 1297 ق .
آغاز : بدان كه علم دينى دو قسم است . قسم اول آن است كه خود علم مطلوب .
آشنايى با چند نسخهء خطى 1 / 47 .
* علم واجب تعالى .
گفتارى ناشناخته به عربى به نام « العلم و النطق » را بروكلمن 57