آستان قدس 4 / 120 ، همانجا ، نامگو 162 .
* جبر و اختيار .
محمد كاظم هزارجريبى ( د نزديك 1232 ق ) . ( - افلاكيه ، ستارهشناسى 4 / 3831 ) ، در 4 « فصل » ، تحقيق در جبر و اختيار ، قضا و قدر ، خير و شر ، هدايت و گمراهى ، كه در 15 ع 1 / 1232 ق به انجام رسيده است . و جز « كاشف العمل » ( هف ) اوست .
آغاز : حمد له .
نسخهها 2 / 771 ( 1 نسخه از مجلس ) ؛ ذريعه 5 / 82 ؛ اعلام 3 / 1890 .
* جبر و اختيار .
ناشناسى با ديد فلسفى - شيعى امامى ، كه در يكى از رباعىها گويد :
آنكس كه ورا همت عالى باشد . * / بايد كه امامى و موالى باشد .
نزديكترين كسان كه از آنان نامبرده دوانى ( د 908 ، 1502 م ) و « خلق الاعمال » ( ذريعه 7 / 243 ) اوست و در ميانه گويد : در خاطر است رسالهاى در « علم ازلى » ( هف 97 ) مرقوم قلم گردد .
گفتارى است فلسفى ، به دنبال هر بند يك رباعى فلسفى درخور موضوع آورده است .
بخشبندى نشده ، سربندهاى « شبهه ، شبههء ديگر » دارد . نخستين رباعى :
آنجا كه همه بحر حقايق باشد . * / هر بحر همه در حقايقى باشد .
آغاز : الحمد لله على آلائه و الشكر على نعمائه . . . و بدانكه تحقيق تمام مسايل اعتقاديهء اصوليه بر تحقيق آن مسأله است .
مشترك 2 / 951 ( 1 نسخه ) .
گنج 2 / 455 .
* جبر و اختيار .
ن . در جبر و اختيار و بيان لوح و حكم قضا و قدر .
نسخهها 2 / 776 ( 1 نسخه ) .
فيلم 1 / 583 .
بادليان 24 / 69
. Add
* جبر و اختيار :
اختيار عباد . ن . نسخه نوشتهء 1233 ق .
آغاز : سپاس بىپايان لطيفى را كه بناى بندگى را بر تنگناى جبر و اضطرار نهاد .
نسخهها 2 / 774 ( 1 نسخه ) .
دانشگاه 1 / 1654 .
* جبر و اختيار . ن . -
تذكرة الميثاق .
* جبر و اختيار . ن . -
خلق الاشياء .
* الجبر و التفويض .
ملا محمد شفيع فرزند محمد رفيع اصفهانى معروف به قارى بحار ، كه سه اجازه از مجلسى دوم ، يكى به سال 1095 و ديگرى در 1097 ق گرفته است .
در 5 « فصل » در جبر و اختيار كه در آن امر بين الامرين را گزيده و در ذيحجهء 1117 ق به پايان رسانده است .
آغاز : الحمد لله الذى اختار لعباده الامر بين الامرين . . . اما بعد ، چنين گويد . . . محمّد شفيع بن .
نسخهها 2 / 775 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 1 / 152 « اجازه » ، همانجا 5 / 85 « الجبر و التفويض » ؛ اعلام 2 / 1076 ؛ طبقات 12 / 343 .
دانشگاه 13 / 3410 .
* جبر و تفويض .
گويا از محمد حسين تهرانى بروجردى ، كه در مجموعه همراه است با « اسرار اليقين » او . گويا همان « صراط الحق » ( هف ) او است .
آغاز : . . . توحيد است . چنان كه مجملى از ميان دو رسالهء كبير ذكر نمودهايم . معنايش اقرار نمودن به جمله تأثيرات است .