ترجمه از محمد فرزند عمر فرزند ابو طالب منجم تبريزى ، به سال 483 / 1090 م . متن در 4 « مقاله » .
ترجمهى تنها مقالهى يكم آن در 8 « فصل » است .
ذريعه 12 / 88 « زيج كوشيار الجيلى » ؛ استورى ، ستاره 2 / 43 « ترجمهء زيج جامع » ؛ رياضىدانان دورهى اسلامى 418 « ترجمهء مقالهء اول زيج جامع » ؛ رياضىدانان ايرانى 176 « ترجمهء مقالهء اول زيج جامع » ؛ بروكلمان ، ضميمه 1 / 397 « كوشيار بن لبان » ؛ كشف الظنون 2 / 971 .
ليدن ش 1056 .
* ترجمهء سر الاسرار . ارسطو - ترجمهء اسرار النجوم .
* ترجمهء سر الاسرار . متن از معشر بلخى ( د 272 ق / 889 م ) .
ترجمه از ابو القاسم فرزند احمد يزدى ، زنده 1241 ق ، كه ياد او پيش از اين در « ترجمهء البارع » گذشت .
آغاز : حمد له . و بعد ، اين عجالهاى و نبذىست از احكام طالع ، مسأله آنچه ضرورى .
مجلس 19 / 326 « ترجمهء سر الاسرار » ، 534 « ترجمهء مختصر سر الاسرار » .
* ترجمهء سر المكتوم .
فخر رازى - كنز مختوم - سر مكتوم .
* ترجمهء السماء و العالم .
متن مجلد 4 « بحار الانوار » مجلسى ( د 1110 ق ) است . ترجمه از شيخ محمد تقى مشهور به آقا نجفى اصفهانى ( د 1332 ق ) .
ذريعه 4 / 107 .
* ترجمهء شرح الهداية .
متن از ملاصدرا شيرازى ، كه فلسفه طبيعى و فلكى را دربردارد .
ترجمه از مير محمد عباسى شوشترى لكهنوى ( د 1306 ق ) ( - استقبال ، همين بخش ) . كه ترجمه تا محبث فلكيات را دربردارد .
ذريعه 4 / 109 « ترجمة شرح الهدايه » .
* ترجمهء شصت باب .
متن منسوب به ارسطو ، كه گويا براى اسكندر نگاشته است .
ترجمه از محمد اكبر فرزند نصر اللّه افشار ، كه تاريخ زايش خود را در « ترجمهء اسرار النجوم » ( هف ) 1198 ق ياد كرده است ، به نام مظفر على ميرزا قاجار ، در 60 « باب » و در پايان 1 « خاتمه » نگاشته است .
آغاز : حمد له . . . اما بعد ، چنين گويد . . . محمد اكبر بن نصر اللّه بن . . . كه حسب الخاطر فرزند اعز مظفر على ميرزا كتاب « شصت باب . . . » .
نسخهها 1 / 258 ( 1 نسخه ) .
دانشگاه 11 / 2385 .
* ترجمهء الصحيفة الاسطرلابيه .
متن از شيخ بهايى ( د 1030 ق ) . ترجمه از حزين لاهيجى ، على فرزند ابو طالب ( د 1181 ق ) . ترجمهاىست با افزودگيها .
ذريعه 4 / 113 « ترجمهء الصحيفه . . . » ، همانجا 25 / 16 « الصحيفة الاسطرلابيه » .
* ترجمهء صور الدرج .
متن از تنكلو شاه بابلى .
تقىزاده در « گاهشمارى » مىنويسد : هنگام ترجمهى كتاب « توكروس »
Teucros
از پهلوى به عربى كه به كتاب « الوجوه و الحدود » معروف شده ، نام نگارنده كه مردىست يونانى به تنكلوش ، تينكلوش ، طينقروش برگشته است . و تنكلو شاه بابلى كه رسالههاى كيميايى بسيارى از وى در دست است همان « توكروس » يونانى است .
اين ترجمه شايد از همان « الوجوه و الحدود » توكروس يونانى باشد . متن عربى اين كتاب در فهرست خديوى بخش ستارهشناسى و رياضى ، شناسانده شده است . و به گفته تقىزاده نسخهاى از آن در ليدن و نسخهاى ديگر در لنينگراد و سوم در يكى از كتابخانههاى شخصى تهران هست . و